Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy stowarzyszenia założonego w 1951. Zobacz też: Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej.
Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich
Państwo  Polska
Siedziba Warszawa
Data założenia 11 marca 1951
Prezes Zarządu Krzysztof Skowroński
Członkowie 2700
Nr KRS 0000110216
Powiązania Międzynarodowa Federacja Dziennikarzy
brak współrzędnych
Strona internetowa

Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich (SDP) – stowarzyszenie zrzeszające polskich dziennikarzy, od 1989 członek Międzynarodowej Federacji Dziennikarzy. Jest najstarszą organizacją dziennikarską w Polsce. Liczy ponad 2700 członków zrzeszonych w 16 oddziałach terenowych w największych miastach Polski[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich powstało w okresie stalinizmu, zostało utworzone 11 marca 1951, zajmując miejsce Związku Zawodowego Dziennikarzy RP[2].

Po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego władze państwowe rozwiązały SDP, tworząc w jego miejsce Stowarzyszenie Dziennikarzy PRL. Po 1989 SDP zostało reaktywowane, zaś SD PRL zmieniło nazwę na Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej. W 1995 z inicjatywy SDP powstała Karta Etyczna Mediów. W strukturze SDP istnieje utworzone w 1996 Centrum Monitoringu Wolności Prasy, którego zadaniem jest publiczne zajmowanie stanowiska i udzielanie pomocy dziennikarzom w przypadkach zagrożenia wolności słowa i wypowiedzi.

W 1995 z inicjatywy SDP powstała niepubliczna Wyższa Szkoła Dziennikarska im. Melchiora Wańkowicza w Warszawie; po kilkunastu latach działalności szkoła zbankrutowała i została zamknięta w 2013.

SDP przyczyniło się w 2001 do uchwalenia ustawy o dostępie do informacji publicznej, wspierając projekt opracowany w Centrum im. Adama Smitha.

Prezesami honorowymi SDP są: Stefan Bratkowski i Krystyna Mokrosińska[3], prezesem zarządu Krzysztof Skowroński[4].

Prezesi Zarządu Głównego SDP[edytuj | edytuj kod]

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Budynek przy ul. Foksal 3 – siedziba Stowarzyszenia

Budynek mieszczący się przy ul. Foksal 3-5, był zbudowany jako pałac Wołowskiego, znany też jako pałac Bourbona. Od 1922 do lat 30. pełnił funkcję siedzib dwóch poselstw - Stanów Zjednoczonych (1922–30.) i Norwegii (1930–1939). W okresie PRL nosił on nazwę Domu Dziennikarza im. Juliana Bruna[5].

Poza SDP siedzibę ma tam również Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej, Centrum Monitoringu Wolności Prasy oraz Stowarzyszenie Auto Klub Dziennikarzy Polskich.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wybrano prezesa Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich - fakty.interia.pl/
  2. a b Encyklopedia Powszechna PWN. Suplement, tom 5, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1989, ​ISBN 83-01-08614-9​, s. 474.
  3. Strona SDP-władze SDP
  4. Krzysztof Skowroński nowym prezesem SDP. 11-10-01. [dostęp 2011-10-02].
  5. Eugeniusz Szwankowski: Ulice i place Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 48.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]