Ambasada Norwegii w Polsce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ambasada Norwegii w Polsce
Den norske ambassaden i Polen
Ambasada Królestwa Norwegii
Logo
Ilustracja
Biurowiec Focus przy al. Armii Ludowej 26, w którym mieści się Ambasada Norwegii
Państwo

 Polska

Data utworzenia

1919, 1945

Ambasador

Anders H. Eide

Zatrudnienie

6+[1]

Adres
al. Armii Ludowej 26
00-609 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Ambasada Norwegii w Polsce”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Ambasada Norwegii w Polsce”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ambasada Norwegii w Polsce”
Ziemia52°13′04,3″N 21°00′29,5″E/52,217861 21,008194
Strona internetowa
Dawna siedziba Ambasady Norwegii przy ul. F. Chopina 2a (1950-2018)
Dawna siedziba ambasady Norwegii w pałacu Wołowskiego przy ul. Foksal (1930–1939)
Siedziba agencji Innovation Norway w Warta Tower przy ul. Chmielnej 85/87

Ambasada Norwegii w Polsce, właśc. Ambasada Królestwa Norwegii (bokmål Den norske ambassaden i Polen) – norweska placówka dyplomatyczna znajdująca się w Warszawie przy al. Armii Ludowej 26.

Siedziba[edytuj | edytuj kod]

Przed I wojną światową[edytuj | edytuj kod]

W okresie porozbiorowym, a przed I wojną światową Norwegia utrzymywała w Warszawie konsulat, który mieścił się przy ul. Królewskiej 29 (1880), ul. Marszałkowskiej 64 (1883), obiekt obecnie nie istnieje, w przy ul. Marszałkowskiej 41 (1887), obiekt obecnie nie istnieje, następnie w pałacu J. G. Blocha przy ul. Marszałkowskiej 154 (1888-1905), obecnie nie istnieje, kamienicy Chrystiana Gotthilfa Helbinga przy ul. Senatorskiej 24 (1908-1913), obecnie nie istnieje, w międzyczasie podniesiony do rangi konsulatu generalnego.

Norwegia utrzymywała konsulat w Gdańsku, z siedzibą m.in. przy Brotbänkergasse 14, ob. ul. Chlebnicka (1907), Langermarkt 38, ob. Długi Targ (1909-1920); wcześniej w okresie Unii szwedzko-norweskiej (1814-1905) funkcjonował w Gdańsku konsulat, który reprezentował oba państwa.

W okresie międzywojennym[edytuj | edytuj kod]

Stosunki dyplomatyczne pomiędzy obydwoma krajami nawiązano w 1919. Pierwsze przedstawicielstwo tego kraju funkcjonowało jako Misja Norwesko-Handlowa w hotelu Bristol przy ul. Krakowskie Przedmieście 42/44 (1920), poselstwo przy ul. Hipotecznej 1 (1920-1922), w kamienicy H. Kołobrzega-Kolberga w al. Ujazdowskich 17 (1923)[2], przy ul. Foksal/Pierackiego 16 (1923)[3], w hotelu Europejskim przy ul. Krakowskie Przedmieście 13 (1924)[4], w al. Ujazdowskich 17 (1925), w kamienicy Poszepnego przy ul. Marszałkowskiej 79 (1925-1927), następnie w pałacu Wołowskiego przy ul. Foksal/Pierackiego 3 (1928−1939).

W okresie wojny polsko-bolszewickiej, w sytuacji zagrożenia zajęcia Warszawy, personel poselstwa był ewakuowany okresowo (od początku sierpnia 1920) do Poznania.

Działalność kontynuował konsulat w Gdańsku, z siedzibą m.in. przy Langermarkt 38, ob. Długi Targ (1909-1920), Stadtgraben 5, ob. Podwale Grodzkie w siedzibie firmy Wilhelm Ganswindt (1921-1922), Hundegasse 89, ob. ul. Ogarna w siedzibie Bergenske Baltic Transports Ltd. (1925-1934), Langermarkt 31 (1935-1939).

Po II wojnie światowej[edytuj | edytuj kod]

Stosunki reaktywowano w 1945 na szczeblu poselstw. Początkowo poselstwo było zlokalizowane w hotelu Polonia w al. Jerozolimskich 45 (1946-1950), w pok. 317, 319 i 320; poseł rezydował w hotelu Bristol przy ul. Krakowskie Przedmieście 42-44 (1948)[5]. Od 1950 mieściło się przy ul. Chopina 2a (proj. Jan Bogusławski), w odbudowanym pałacyku Kisiel-Kiślańskiego (proj. Ludwik Panczakiewicz), w latach 1926−1939 będącym siedzibą najpierw poselstwa, a następnie ambasady Turcji. W 1957 postanowiono podnieść rangę przedstawicielstw do szczebla ambasad.

W kwietniu 2018 ambasadę przeniesiono do biurowca Focus przy al. Armii Ludowej 26[6].

Sekcja Wizowa mieściła się przy ul. Kubickiego 5 (1991[7]); dotychczasowe adresy Biura Radcy Handlowego: Błękitny Wieżowiec przy pl. Bankowym 2 (1993[8]), ul. Srebrna 16 (2001), obecnie w Warta Tower przy ul. Chmielnej 85/87 (2003[9]-).

W latach 1945-1964 Norwegia utrzymywała konsulat w Gdyni m.in. z siedzibą w budynku Dworca Morskiego przy ul. Polskiej (1945-1954); w 1991 w Szczecinie w al. Niepodległości 17.

W skład przedstawicielstwa wchodzi Biuro Radcy Handlowego – przedstawicielstwo agencji promocji Innovation Norway, w biurowcu Warta Tower przy ul. Chmielnej 85/87.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Misje dyplomatyczne, urzędy konsularne i organizacje międzynarodowe w Polsce - Ministerstwo Spraw Zagranicznych - Portal Gov.pl, www.gov.pl [dostęp 2020-01-07] (pol.).
  2. Liste du corps diplomatique à Varsovie en Juillet 1923
  3. Haliczanin : kalendarz powszechny zastosowany do potrzeb wszystkich mieszkańców Małopolski i Kresów Wschodnich na rok Pański 1923, Lwów
  4. Liste du corps diplomatique à Varsovie en Juillet 1924
  5. Liste du corps diplomatique à Varsovie 1948
  6. Norwegia w Polsce, www.norway.no [dostęp 2018-05-19] (pol.).
  7. Oficjalna książka telefoniczna firm i instytucji Warszawy oraz województwa warszawskiego rok 1991
  8. Oficjalna książka teleadresowa Warszawy i województwa warszawskiego 1993/94
  9. Innovation Norway

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stosunki dyplomatyczne Polski. Informator. Tom I. Europa 1918-2006, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Archiwum/Wydawnictwo Askon, Warszawa 2007, s. 584, ISBN 978-83-7452-019-5
  • Jan Szymański: Etablering av diplomatiske forbindelser mellom Polen og Norge i årene 1919-1923 (Nawiązanie stosunków dyplomatycznych między Polską a Norwegią w latach 1919-1923), Folia Scandinavica, vol. 9, Poznań 2006
  • Emilia Denkiewicz–Szczepaniak: Polityka wewnętrzna Polski w świetle raportów Poselstwa Królestwa Norwegii w Warszawie z lat 1945–1948, [w:] Dzieje Najnowsze, Rocznik XLIV — 2012, 1 PL, ISSN 0419-8824
  • Andrzej Lek: Korpus dyplomatyczny w Polonia Palace, 17 lipca 2013, [w:] [1]
  • książki adresowo-telefoniczne

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]