Pałacyk Sikorskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pałacyk Sikorskiego
Ilustracja
Pałacyk od strony ulicy Srebrnej
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miejscowość Warszawa
Adres Srebrna 12
Kondygnacje 2
Rozpoczęcie budowy 1880
Ważniejsze przebudowy 1974
Pierwszy właściciel Aleksander Sikorski
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Pałacyk Sikorskiego
Pałacyk Sikorskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pałacyk Sikorskiego
Pałacyk Sikorskiego
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Pałacyk Sikorskiego
Pałacyk Sikorskiego
Ziemia52°13′40,41″N 20°59′23,76″E/52,227892 20,989933

Pałacyk Sikorskiego, także pałacyk Bormana – pałac znajdujący się w Warszawie przy ul. Srebrnej 12. Siedziba Muzeum Woli.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1877 teren w tym miejscu kupił rzeźbiarz Aleksander Sikorski. W roku 1880 wybudował pałacyk, umieszczając obok niego zakład kamieniarski. Sikorski zmarł w roku następnym; jego dzieci, które odziedziczyły pałacyk, sprzedały go po kilku latach firmie kamieniarskiej. W 1895 posesję kupił Maurycy Borman (współwłaściciel firmy „Borman i Szwede”). Od roku 1905 do 1929 był własnością jego żony Cecylii.

Od 1937 pałacyk należał do skarbu państwa (do dziś stanowi jego własność). Do 1944 mieściła się w nim siedziba Miejskiego Ośrodka Zdrowia. Podczas powstania warszawskiego stacjonował tu jeden z oddziałów 1. baonu zgrupowania Chrobry II. Od zakończenia wojny do 1973 roku znajdowała się w nim siedziba RSW ("Prasa - Książka - Ruch"). Pałacyk przebudowano w roku 1974 według projektu Zygmunta Łuszczyńskiego. Od tego czasu mieści się w nim Muzeum Woli, będące oddziałem Muzeum Warszawy.

Budynek jest dwukondygnacyjny, zbudowany na planie prostokąta. Od strony frontu znajduje się portyk podtrzymywany przez cztery kolumny.