Pachamama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pachamama
bogini ziemi, opiekunka siewu i żniw, odpowiedzialna za trzęsienia ziemi
ilustracja
Inne imiona

Mama Pacha

Występowanie

wierzenia Inków

Teren kultu

Państwo Inków

Rodzina
Mąż

Pacha Kamaq lub Inti

Pachamama w kosmologii Inków, Juan de Santa Cruz Pachacuti Yamqui Salcamayhua (1613).

Pachamama lub Mama Pacha (kecz. Matka Ziemia) – inkaska bogini ziemi, zapewniająca żyzność pól i płodność, wyobrażana pod postacią smoczycy, opiekunka siewu i żniw, odpowiedzialna za trzęsienia ziemi. Pachamama uznawana jest za małżonkę boga stwórcy Pacha Kamaqa, a w innej wersji mitu – boga słońca Inti. Za święte zwierzę bogini Pachamamy uznaje się lamę. Podczas chrystianizacji Peru przez Hiszpanów, Pachamama identyfikowana była z Maryją[1].

W ramach kultu Pachamamy składano ofiary z dzieci[2].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rodolfo y Mario Rabey Merlino, Resistencia y hegemonía: Cultos locales y religión centralizada en los Andes del Sur, 1992 (hiszp.).
  2. Religion 101: Ceremonial Human Sacrifice, Daily Kos [dostęp 2019-10-27].