Pak węglowy
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/99/University_of_Queensland_Pitch_drop_experiment-white_bg.jpg/220px-University_of_Queensland_Pitch_drop_experiment-white_bg.jpg)
Pak węglowy – bezpostaciowa masa (w rzeczywistości ciecz o bardzo dużej lepkości[1]) stanowiąca pozostałość po destylacji smoły pogazowej (50–60% wyjściowej masy). Ma czarną barwę, szklisty połysk na przełamie, daje czarną rysę na papierze. Jego gęstość wynosi ok. 1,3 g/cm³. Jest mieszaniną wielu związków, głównie wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (również alkiloaromatycznych i fenoli)[2].
Rodzaje
[edytuj | edytuj kod]Podstawą klasyfikacji jest temperatura mięknienia[2]:
- pak miękki – poniżej 65 °C
- pak normalny – 65–75 °C
- pak twardy – powyżej 75 °C
- pak specjalny – >150 °C (o przełamie muszlowym)
Destylacja smoły pogazowej daje 50-60% paku.
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]Stosowany jest m.in. do produkcji brykietów węglowych, wyrobu smół preparowanych i (poprzez odgazowanie w ok. 1100 °C) koksu pakowego[2].
Frakcja mięknąca w ok. 100 °C stosowana jest do wiązania koksu naftowego przy produkcji grafitu reaktorowego (pak wiążący)[3].