Palladyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ekspresja konstruktów genu palladyny dzikiego typu (wt) i mutacji P239S (FX) w komórkach linii HeLa. A i B pokazują kolokalizację filamentów (A) i F-aktyny (B); w przypadku mutacji część palladyny kolokalizuje z aktyną (C), ale nie całość (D); E I F pokazują cytoplazmatyczną frakcję zmutowanej palladyny nie zwiazanej z aktyną. Zielony – kompleks GFP-palladyna; czerwony – F-aktyna; niebieski – jądro komórkowe; żółty – palladyna z F-aktyną. Powiększenie 100×

Palladyna – białko cytoszkieletu komórki, u człowieka kodowane przez gen PALLD w locus 4q31.3[1]. Białko zostało zidentyfikowane przez dwie niezależnie działające grupy badawcze, jedną z laboratorium Carola Oteya (w 2000)[2] i drugą z laboratorium Olliego Carpéna (w 2001)[3]. Należy do rodziny miotyliny-miopalladyny-palladyny i może odgrywać rolę w modulacji cytoszkieletu aktynowego[4]. W odróżnieniu od miotyliny i miopalladyny, podlegających ekspresji jedynie w mięśniach poprzecznie prążkowanych, gen palladyny przepisywany jest na białko we wszystkich komórkach mezenchymalnych. Nazwa palladyny pochodzi od architekta renesansowego Andrei Palladio[2].

Izoformy[edytuj | edytuj kod]

U ludzi istnieje siedem izoform palladyny, z których niektóre powstają jako wynik alternatywnego splicingu[5]. U myszy jeden gen przepisywany jest na trzy izoformy białka. Izoformy te zawierają od trzech do pięciu domen immunoglobulinopodobnych i jedną lub dwie domeny poliprolinowe.

Funkcja[edytuj | edytuj kod]

Schemat przedstawiający wiązanie się palladyny z innymi białkami: F-aktyną, aktyniną, białkiem S100 i ezryną

Dokładna biologiczna funkcja palladyny w komórce nie jest dokładnie wyjaśniona, jednak wykazano, że odgrywa ona rolę w organizacji cytoszkieletu, rozwoju zarodkowym, ruchliwości komórek, tworzeniu blizn skóry i rozwoju neuronów.

Rola w patologii[edytuj | edytuj kod]

Ekspresja palladyny w komórkach trzustki, przechodzących od stanu prawidłowego, przez przedrakową hiperplazję, po raka in situ i po raka inwazyjnego

Niedawno wykazano, że RNA palladyny ulega nadmiernej ekspresji u pacjentów z rakiem trzustki, i że u części pacjentów z rodzinnym rakiem tego narządu gen palladyny jest dodatkowo zmutowany[6]. Mutacje palladyny zidentyfikowane u pacjentów z rodzinnym rakiem trzustki stwierdzono jedynie u jednej północnoamerykańskiej rodziny, tej samej mutacji nie wykazano w dwóch innych badaniach u żadnej z rodzin z rodzinnym rakiem trzustki, zarówno w Europie jak i Ameryce Północnej[7][8].

Salaria i wsp. dowiedli, że palladyna ulega nadmiernej ekspresji w nienowotworowym podścielisku raka trzustki, natomiast rzadko w komórkach nowotworowych per se; sugeruje to, że rola palladyny w patogenezie nowotworu może mieć związek ze zmianami w mikrośrodowisku komórek guza[9].

Mutacje powodujące choroby stwierdzono też w genach dwóch pozostałych białek rodziny palladyny; mutacje miotyliny związane są z jedną z postaci dystrofii obręczowo-kończynowej (1A)[10] oraz rzadkim typem dystrofii mięśniowej[11], a mutacje miopalladyny związane są z jedną z postaci kardiomiopatii rozstrzeniowej[12].

Przypisy

  1. Bang ML, Mudry RE, McElhinny AS, Trombitás K, Geach AJ, Yamasaki R, Sorimachi H, Granzier H, Gregorio CC, Labeit S. Myopalladin, a novel 145-kilodalton sarcomeric protein with multiple roles in Z-disc and I-band protein assemblies.. „The Journal of cell biology”. 2 (153), s. 413–27, kwiecień 2001. PMID 11309420. 
  2. 2,0 2,1 Parast MM, Otey CA. Characterization of palladin, a novel protein localized to stress fibers and cell adhesions. „The Journal of cell biology”. 3 (150), s. 643–56, sierpień 2000. PMID 10931874. 
  3. Mykkänen OM, Grönholm M, Rönty M, Lalowski M, Salmikangas P, Suila H, Carpén O. Characterization of human palladin, a microfilament-associated protein. „Molecular biology of the cell”. 10 (12), s. 3060–73, październik 2001. PMID 11598191. 
  4. Otey CA, Rachlin A, Moza M, Arneman D, Carpen O. The palladin/myotilin/myopalladin family of actin-associated scaffolds. „International review of cytology”, s. 31–58, październik 2005. doi:10.1016/S0074-7696(05)46002-7. PMID 16164966. 
  5. Rachlin AS, Otey CA. Identification of palladin isoforms and characterization of an isoform-specific interaction between Lasp-1 and palladin. „Journal of cell science”. Pt 6 (119), s. 995–1004, marzec 2006. doi:10.1242/jcs.02825. PMID 16492705. 
  6. Pogue-Geile KL, Chen R, Bronner MP, Crnogorac-Jurcevic T, Moyes KW, Dowen S, Otey CA, Crispin DA, George RD, Whitcomb DC, Brentnall TA. Palladin mutation causes familial pancreatic cancer and suggests a new cancer mechanism. „PLoS medicine”. 12 (3), s. e516, grudzień 2006. doi:10.1371/journal.pmed.0030516. PMID 17194196. 
  7. Slater E, Amrillaeva V, Fendrich V, Bartsch D, Earl J, Vitone LJ, Neoptolemos JP, Greenhalf W. Palladin mutation causes familial pancreatic cancer: absence in European families. „PLoS medicine”. 4 (4), s. e164, kwiecień 2007. doi:10.1371/journal.pmed.0040164. PMID 17455999. 
  8. Zogopoulos G, Rothenmund H, Eppel A, Ash C, Akbari MR, Hedley D, Narod SA, Gallinger S. The P239S palladin variant does not account for a significant fraction of hereditary or early onset pancreas cancer.. „Human genetics”. 5 (121), s. 635–7, czerwiec 2007. doi:10.1007/s00439-007-0361-z. PMID 17415588. 
  9. Salaria SN, Illei P, Sharma R, Walter KM, Klein AP, Eshleman JR, Maitra A, Schulick R, Winter J, Ouellette MM, Goggins M, Hruban R. Palladin is overexpressed in the non-neoplastic stroma of infiltrating ductal adenocarcinomas of the pancreas, but is only rarely overexpressed in neoplastic cells. „Cancer biology & therapy”. 3 (6), s. 324–8, marzec 2007. PMID 17404500. 
  10. Hauser MA, Horrigan SK, Salmikangas P, Torian UM, Viles KD, Dancel R, Tim RW, Taivainen A, Bartoloni L, Gilchrist JM, Stajich JM, Gaskell PC, Gilbert JR, Vance JM, Pericak-Vance MA, Carpen O, Westbrook CA, Speer MC. Myotilin is mutated in limb girdle muscular dystrophy 1A. „Human molecular genetics”. 14 (9), s. 2141–7, wrzesień 2000. PMID 10958653. 
  11. Selcen D, Engel AG. Mutations in myotilin cause myofibrillar myopathy. „Neurology”. 8 (62), s. 1363–71, kwiecień 2004. PMID 15111675. 
  12. Duboscq-Bidot L, Xu P, Charron P, Neyroud N, Dilanian G, Millaire A, Bors V, Komajda M, Villard E. Mutations in the Z-band protein myopalladin gene and idiopathic dilated cardiomyopathy. „Cardiovascular research”. 1 (77), s. 118–25, styczeń 2008. doi:10.1093/cvr/cvm015. PMID 18006477. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]