Pamięć semantyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pamięć semantyczna – rodzaj pamięci deklaratywnej o faktach (obiektach świata i wydarzeniach) i znaczeniach słów. W pamięci tej przechowywane są też ogólne prawa, wzory, reguły gramatyczne[1][2]. Pozwala ona na kojarzenie obiektu z grupą znaczeń, do których dany obiekt się odnosi[3].

Wyjaśnianie działania pamięci semantycznej[edytuj | edytuj kod]

Przechowywanie informacji w pamięci semantycznej wyjaśniane jest za pomocą:

  • modelu sieciowego, w którym powiązanymi elementami sieci są pojęcia;
  • modelu porównywania cech, w którym pojęcia są przechowywane jako uporządkowane listy cech;
  • modelu ram, schematów skryptów, w którym istnieją ogólne uporządkowane reprezentacje w postaci ram, schematów skryptów odnoszone do odpowiednich klas zdarzeń[4].

Pamięć ta przypuszczalnie powstała na drodze ewolucji pamięć semantyczna – skojarzeniowa. Działa ona prawdopodobnie w ten sposób, że w mózgu tworzone są zbiory informacji o podobnym charakterze, opatrzone pewnymi etykietami. W ewolucji człowieka etykiety te niekoniecznie były wyrazami, lecz wraz z upowszechnieniem się języka mówionego słowa szybko nadały się do roli kluczy w pamięci semantycznej. Tak więc pamięć ta w dużej mierze powiązana jest z językiem oraz procesem kojarzenia różnych faktów. Nie ma w niej żadnych reguł co do tego, jak grupowane są poszczególne informacje.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]