Panait Istrati

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Panait Istrati
Ilustracja
fotografia nieznanego autora, przed 1927 r.
Data i miejsce urodzenia

10 sierpnia 1884
Braiła

Data i miejsce śmierci

16 kwietnia 1935
Bukareszt

Narodowość

rumuńska

Dziedzina sztuki

literatura piękna

podpis

Panait Istrati (ur. 10 sierpnia 1884 w Braiła, zm. 16 kwietnia 1935 w Bukareszcie) – pisarz rumuński tworzący w języku francuskim.

Pisał od 1907 r., początkowo drobne artykuły do pism socjalistycznych, wydawanych w Rumunii. Zmarł na gruźlicę w sanatorium Filareta w Bukareszcie. Pochowany na cmentarzu Bellu.

Wszystkie jego utwory objęte były w 1951 roku zapisem cenzury w Polsce, podlegały natychmiastowemu wycofaniu z bibliotek[1].

Polskie przekłady[edytuj | edytuj kod]

  • Kyra Kyralina, tłum. Halina Jelenkiewicz-Gądkowa, W.L. Anczyc, Towarzystwo Wydawnicze, Kraków-Warszawa 1925,
  • Kodyn (Codine), tłum. Witold Zechenter, Towarzystwo Wydawnicze "Rój", Warszawa 1928, projekt okładki Tadeusz Gronowski,
  • Prezentacja hajduków (Les Haidoucs. Presentation de Haidoucs), tłum. Zoda-Mares, Towarzystwo Wydawnicze "Rój", Warszawa 1928, projekt okładki Tadeusz Gronowski
  • Dominica ze Snagow (Les Haidoucs, Domnitza de Snagov), tłum. Zoda-Mares, Towarzystwo Wydawnicze "Rój", Warszawa 1929, projekt okładki Tadeusz Gronowski
  • Pieśń rowu (Nerantsula), tłum. Wanda Gardowska, Bibljoteka Groszowa, Warszawa-Białystok 1929, projekt okładki Artur Horowicz,
  • Żagiew i zgliszcza: po szesnastu miesiącach pobytu w Z. S. S. R., tłum. Kazimierz Rychłowski, Księg. Polska B. Połoniecki, Lwów-Warszawa 1931,

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Żmigrodzki, [Posłowie] [w:] Cenzura PRL, Wrocław 2002, s. 17.