Pantofel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Pantofle)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pantofle bez obcasa
Domowe pantofle męskie

Pantofle – słowo pochodzące z języka włoskiego (pantofola, l.mn. pantofole) lub z języka francuskiego (pantoufle), początkowo określało miękki, wygodny i komfortowy rodzaj obuwia przeznaczony do użycia w domu (komfortowe kapcie, bambosze).

Obecnie na polskim rynku obuwniczym mianem pantofle określa się elegancki rodzaj obuwia o niskiej cholewce (poniżej kostki) z obcasem lub bez, które łącznie zalicza się do półbutów[1][2][3].

Słynne pantofle[edytuj | edytuj kod]

Określenia związane z pantoflami[edytuj | edytuj kod]

  • pantoflarz – mężczyzna uległy żonie. Kojarzy się nam ze słabością, uległością, brakiem własnego zdania i indywidualności[5]lub osoba trudniąca się wyrabianiem miękkiego domowego obuwia bez cholewek[6]. W roku 1782 w Łobzie było 3 pantoflarzy[7].
  • Siedzieć pod pantoflem – uległość wobec innej osoby (synonimy: chodzić jak na sznurku, chodzić na pasku, jeść z ręki, płynąć z prądem, podporządkowywać się, zdawać się na łaskę i niełaskę, poddawać się[8]).

Regionalnie (województwo małopolskie, podkarpackie) słowo pantofel oznacza kapeć.

Regionalnie (województwa: mazowieckie, warmińsko-mazurskie, lubelskie, zachodniopomorskie) słowo „pantofel” oznacza męskie, eleganckie buty do garnituru.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Półbuty damskie [1].
  2. Półbuty męskie [2].
  3. Półbuty dziecięce [3].
  4. Najdroższe pantofelki świata [4].
  5. Pantoflarz [5].
  6. Pantoflarz [6].
  7. Zbigniew Harbuz – Łabuź – Kalendarium[7] (PDF; 592 kB).
  8. Synonimy [8].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anna Drążkowska, Historia obuwia na ziemiach polskich od IX do końca XVIII wieku, Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2011, ISBN 978-83-231-2622-5, OCLC 802107935.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]