Parafia Świętej Trójcy i św. Andrzeja Boboli w Bienicy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Parafia Świętej Trójcy i św. Andrzeja Boboli w Bienicy
Парафія Святой Тройцы і св. Андрэя Баболі
Ilustracja
kościół parafialny
Państwo

 Białoruś

Siedziba

Bienica

Data powołania

1918, 1988

Data zamknięcia

1866, 1948

Wyznanie

katolickie

Kościół

rzymskokatolicki

Archidiecezja

mińsko-mohylewska

Dekanat

mołodeczański

kościół

Świętej Trójcy w Bienicy

Wezwanie

Trójca Święta,
św. Andrzej Bobola

Wspomnienie liturgiczne

Niedziela po Zesłaniu Ducha Świętego,
16 maja

Położenie na mapie obwodu mińskiego
Mapa konturowa obwodu mińskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Parafia Świętej Trójcy i św. Andrzeja Boboli w Bienicy”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Parafia Świętej Trójcy i św. Andrzeja Boboli w Bienicy”
Ziemia54°20′48,2″N 26°33′22,7″E/54,346722 26,556306

Parafia Świętej Trójcy i św. Andrzeja Boboli w Bienicy – rzymskokatolicka parafia znajdująca się w archidiecezji mińsko-mohylewskiej, w dekanacie mołodeczańskim, na Białorusi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Parafia wzmiankowana w 1669. W latach 1701–04 wybudowano obecny kościół fundacji wojewody trockiego Michała Kazimierza Kociełła. Wraz z kościołem wzniesiono klasztor bernardynów, skasowany w 1851. Należała do dekanatu oszmiańskiego diecezji wileńskiej. Posiadała kaplicę w Markowie[1]. W 1866 w ramach represji popowstaniowych kościół zamieniony został przez władze carskie na cerkiew prawosławną, niewrócony mimo wybudowania w 1886 nowej cerkwi. W końcu XIX w. rozebrano dawny klasztor. W 1918 świątynia powróciła do katolików. Przed II wojną światową parafia należała do dekanatu mołodeczańskiego archidiecezji wileńskiej[2].

W 1948 znacjonalizowany przez komunistów. W późniejszych czasach zdewastowany. Zwrócony wiernym w 1988. Od lat 90. remontowany. Dodano wówczas wezwanie św. Andrzeja Boboli.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]