Park technologiczny
Park technologiczny (także park naukowo-technologiczny, technopark) – zespół wyodrębnionych nieruchomości, na których zlokalizowany jest budynek lub zespół budynków i obiektów, wraz z infrastrukturą techniczną, utworzony w celu dokonywania przepływu wiedzy i technologii pomiędzy jednostkami naukowymi a przedsiębiorcami[1]. Funkcją parku technologicznego jest tworzenie odpowiedniej infrastruktury technicznej, organizacyjnej i środowiskowej sprzyjającej realizacji przedsięwzięć o charakterze innowacyjnym, badawczo-rozwojowym lub wdrożeniowym. Obiekty na terenie parku umożliwiają prowadzenie prac nad doskonaleniem istniejących rozwiązań technologicznych oraz rozwój przedsięwzięć wymagających specjalistycznych warunków technicznych. Budynki na terenie parku mogą mieć status inkubatorów technologicznych.
Charakterystyka
[edytuj | edytuj kod]W polskim ustawodawstwie pojęcie parku technologicznego zostało zdefiniowane w 2002 r. w ustawie o finansowym wspieraniu inwestycji[2].
Nazwa park technologiczny jest tożsama z innymi nazwami stosowanymi wymiennie na całym świecie. Inne, spotykane w literaturze, to między innymi: park naukowy, park naukowo-technologiczny, park badawczy czy technopol. Międzynarodowe Stowarzyszenie Parków Naukowych (IASP) przygotowało następującą definicję: instytucja zarządzana przez specjalistów, których głównym celem jest promowanie kultury innowacyjnej oraz konkurencyjności instytutów naukowo-badawczych i firm zrzeszonych w parku. Park zarządza procesem przepływu wiedzy i technologii między uczelniami, instytucjami naukowo-badawczymi i przedsiębiorstwami. Sprzyja również powstawaniu i rozwojowi firm innowacyjnych, oferując możliwość inkubacji i wsparcie procesów tworzenia firm typu spin-off. Park naukowy pełni funkcje zbliżone do parku technologicznego, jednak produkcja w nim prowadzona ogranicza się do produkcji prototypowej.
Obok instytucji parku technologicznego funkcjonują także: park przemysłowy i park przemysłowo-technologiczny. Pojęcia te stosuje się w zależności od przyjętego profilu działalności lub specjalizacji.
- Park przemysłowy – zespół wyodrębnionych nieruchomości wraz z infrastrukturą techniczną, umożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach
- Park przemysłowo-technologiczny – jest instytucją pośrednią pomiędzy parkiem przemysłowym a technologicznym. Jako organizacja może on przybrać formę kompleksu budynków łączącego zarówno funkcję infrastrukturalną dla przedsiębiorstw, jak i prowadzić działalność umożliwiającą przepływ informacji naukowych pomiędzy jednostkami naukowymi a przedsiębiorcami. Tego rodzaju parki funkcjonujące w Polsce oferują powierzchnię komercyjną na swoim terenie, przy jednoczesnym wydzieleniu procentowego obszaru tylko pod funkcje odpowiadające PT. Wśród przykładowych PP-T można wymienić: Płocki Park Przemysłowo-Technologiczny SA, Kwidzyński Park Przemysłowo-Technologiczny oraz Częstochowski Park Przemysłowo-Technologiczny.
Istnieją także połączenia funkcyjne i biznesowe pomiędzy parkami naukowymi i technologicznymi. Przykładem takiego rozwiązania mogą być: Pomorski Park Naukowo-Technologiczny, Technopark Gliwice, Wrocławski Park Technologiczny czy chociażby najstarszy polski park – Poznański Park Naukowo-Technologiczny.
Parki tworzone przy udziale władz samorządowych w celu zapewnienia preferencyjnych warunków prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności dla sektora małych i średnich przedsiębiorstw.
Zarówno parki technologiczne, jak i przemysłowo-technologiczne są często mylone z parkami przemysłowymi.
Parki w Polsce
[edytuj | edytuj kod]W 2010 r. istniały w Polsce łącznie 24 parki technologiczne i 21 inicjatyw parkowych[3].
Działające
[edytuj | edytuj kod]- Poznański Park Naukowo-Technologiczny (1995)
- Krakowski Park Technologiczny (1998)
- Wrocławski Park Technologiczny (1998)
- Park Naukowo-Technologiczny Politechniki Koszalińskiej (1998)
- Szczeciński Park Naukowo-Technologiczny (2000)
- Pomorski Park Naukowo-Technologiczny w Gdyni (2001)
- Opolski Park Naukowo-Technologiczny (2001)
- Bełchatowsko-Kleszczowski Park Przemysłowo-Technologiczny (2003)
- Bydgoski Park Przemysłowo-Technologiczny (2003)
- Technopark Gliwice (2004)
- Płocki Park Przemysłowo-Technologiczny (2004)
- Bionanopark (2004)
- Goleniowski Park Przemysłowy (2005)
- Toruński Park Technologiczny (2005)
- Park Przemysłowy i Usługowy w Bielsku-Białej (2005)
- Nickel Technology Park Poznań (YouNick) (2006)
- Gdański Park Naukowo-Technologiczny (2006)
- Park Technologiczny 3.0 MMC Brainville[4] (2006)
- Legnicki Park Technologiczny (2007)
- Euro-Centrum Park Naukowo-Technologiczny w Katowicach (2008)
- Jagielloński Park i Inkubator Life Science – Park LifeScience (2008)
- Dolnośląski Park Innowacji i Nauki (2008)
- Park Technologiczny w Koszalinie (2009)[5]
- Park Naukowo-Technologiczny Polska-Wschód w Suwałkach (2009)[6]
- Dolnośląski Park Technologiczny „T-Park” (2009)
- Invest Park Hajduki (2010)
- Lubuski Park Przemysłowo-Technologiczny (2010)
- Sosnowiecki Park Naukowo-Technologiczny (2012)
- Eureka Technology Park w Dąbrowie k. Poznania (styczeń 2012)
- Olsztyński Park Naukowo-Technologiczny (2013)
- Lubelski Park Naukowo-Technologiczny
- Lubuski Park Przemysłowo-Technologiczny
- Park Naukowo-Technologiczny Polska-Wschód w Suwałkach
- Regionalny Stargardzki Park Wysokich Technologii
- Podkarpacki Park Naukowo-Technologiczny w Rzeszowie
- Elbląski Park Technologiczny[7]
- ChemiPark Technologiczny w Brzegu Dolnym
- Kielecki Park Technologiczny[8][9]
- Białostocki Park Naukowo-Technologiczny (marzec 2012)
- Park Naukowo-Technologiczny Silesia w Katowicach[10]
- Park Przemysłowy Lubaczów
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ustawa z dnia 20 marca 2002 r. o finansowym wspieraniu inwestycji (Dz. U. z 2002 r. Nr 41, poz. 363).
- ↑ Definicja z Ustawy z dnia 20 marca 2002 r. o finansowym wspieraniu inwestycji (Dz. U. z 2002 r. Nr 41, poz. 363, Dz. U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1177) (art. 2 ust. 15) oraz Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1537: zespół wyodrębnionych nieruchomości wraz z infrastrukturą techniczną, utworzony w celu dokonywania przepływu wiedzy i technologii pomiędzy jednostkami naukowymi w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 8 października 2004 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2004 r. Nr 238, poz. 2390 i Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2703 oraz Dz. U. z 2005 r. Nr 85, poz. 727) a przedsiębiorcami, na którym oferowane są przedsiębiorcom, wykorzystującym nowoczesne technologie, usługi w zakresie doradztwa w tworzeniu i rozwoju przedsiębiorstw, transferu technologii oraz przekształcania wyników badań naukowych i prac rozwojowych w innowacje technologiczne, a także stwarzający tym przedsiębiorcom możliwość prowadzenia działalności gospodarczej przez korzystanie z nieruchomości i infrastruktury technicznej na zasadach umownych.
- ↑ PARK TECHNOLOGICZNY [Technology Park]. W: Krzysztof B. Matusiak: Innowacje i transfer technologii. Słownik pojęć. Warszawa: Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, 2011, s. 186–190. ISBN 978-83-7633-164-5. (pol.).
- ↑ MMC Brainville: Oficjalna strona Park Technologiczny 3.0 MMC Brainville. MMC Brainville. [dostęp 2014-10-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-09)]. (pol.).
- ↑ Park Technologiczny w Koszalinie.
- ↑ Park Naukowo-Technologiczny Polska-Wschód w Suwałkach
- ↑ Home – Elbląski Park Technologiczny.
- ↑ Kielecki Inkubator Technologiczny - Regionalna Strategia Innowacji, instytucje otoczenia biznesu, inkubacja firm. inkubator.kielce.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-08)]..
- ↑ KPT.
- ↑ Park Naukowo-Technologiczny Silesia [online], Park Naukowo-Technologiczny Silesia [dostęp 2018-03-07] (pol.).