Patrick Bergin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Patrick Bergin
Imię i nazwisko Patrick Connolly Bergin
Data i miejsce urodzenia 4 lutego 1951
Dublin
Zawód aktor
Współmałżonek Paula Frazier
(1992-separacja)
Lata aktywności od 1988

Patrick Connolly Bergin[1][2] (ur. 4 lutego 1951 w Dublinie) – irlandzki aktor filmowy. Najbardziej znany z roli psychopatycznego męża Julii Roberts w filmie Sypiając z wrogiem oraz przywódcy terrorystów irlandzkich w Czas patriotów.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się i wychował w Dublinie[3] w Irlandii. Jego ojciec był związkowcem Partii Pracy, a później senatorem w parlamencie[4].

W wieku siedemnastu lat wyjechał do Londynu, gdzie wkrótce zaczął studiować dramat[5]. Podczas studiów pracował jako listonosz i robotnik. Po ukończeniu szkoły w Londynie założył eksperymentalną grupę teatralną Mum's Underground. Przez pięć lat pracował jako nauczyciel matematyki, a następnie odbył długą podróż po Europie.

Występował w teatrze repertuarowym. Po debiucie w filmie fabularnym w Taffin (1988) u boku Pierce'a Brosnana, zdobył uznanie za rolę informatora Michaela McGurka w miniserialu Australian Broadcasting Corporation Act of Betrayal (1988). Jako Terence O'Farrell w jednym z odcinków serialu BBC Screen Two (1991) - pt.: Mieszanki morfiny i Dolly (Morphine and Dolly Mixtures) w powieści Yeatsa otrzymał nagrodę Welsh Best Actor Award. Podczas gdy w Wielkiej Brytanii Bergin zazwyczaj grał bohaterów, w Hollywood jest zwykle obsadzany jako czarny charakter.

Wykonywana przez niego piosenka „The Knacker” weszła do Top 10 w Irlandii.

Żonaty z Paulą Frazier, mają jedno dziecko.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Personalidade: Patrick Bergin (Irlanda) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2017-12-28].
  2. Patrick Bergin (ang.). Listal. [dostęp 2017-12-28].
  3. Artista: Patrick Bergin (4 de Fevereiro de 1951) (port.). Filmow. [dostęp 2017-12-28].
  4. Lukáš "Vojcl" Vojáček: Patrick Bergin (cz.). ČSFD.cz. [dostęp 2017-12-28].
  5. Patrick Bergin (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2017-12-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]