Paul Peel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Autoportret
Mała pastereczka – 1892
Wikimedia Commons

Paull Peel (ur. 7 listopada 1860 w Londynie (Ontario), zm. 3 października 1892 w Paryżu) – kanadyjski malarz.

Jego pierwszym nauczycielem był ojciec. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Filadelfii u Thomasa Eakinsa, później wyjechał do Paryża. Studiował w École des Beaux-Arts i Académie Julian. Jego nauczycielami byli malarze akademiccy Benjamin Constan i Henri-Lucien Doucet.

Wiele podróżował po Kanadzie i Europie, był członkiem Ontario Society of Artists i Kanadyjskiej Akademii Królewskiej. Wystawiał w paryskim Salonie, był rozpoznawany jako twórca sentymentalnych aktów i obrazów dzieci. Jego prace odznaczają się subtelnym użyciem światła i koloru. Pod koniec życia jego prace zaczęły ewoluować w stronę impresjonizmu.

Peel był żonaty z Isaure Verdier i miał z nią dwoje dzieci. Mieszkał na stałe w Paryżu. Zmarł przedwcześnie w 32. roku życia w wyniku infekcji płuc.

Ważniejsze prace[edytuj | edytuj kod]

  • Oddanie – 1881
  • Matka i dziecko – 1888
  • Młody botanik – 1888-1890
  • Portret Glorii Roberts – 1889
  • Po kąpieli – 1890
  • Robert Andre Peel – ok. 1892

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]