Paweł Rzewuski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Rzewuski
Herb duchownego
Data i miejsce urodzenia

14 stycznia 1804
Telaki

Data i miejsce śmierci

23 października 1892
Kraków

Miejsce pochówku

Cmentarz Rakowicki

Administrator archidiecezji warszawskiej
Okres sprawowania

1863–1865

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

1827

Nominacja biskupia

16 marca 1863

Paweł Rzewuski (ur. 14 stycznia 1804 w Telakach[1], zm. 23 października 1892 w Krakowie) – polski duchowny katolicki, nominat sufragan warszawski, wikariusz generalny zarządzający archidiecezją warszawską w latach 1863–1865.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kształcił się w Białej Podlaskiej i w Warszawie, gdzie w 1827 otrzymał święcenia kapłańskie[2].

Był wikariuszem parafii św. Aleksandra w Warszawie, profesorem i wicerektorem seminarium oraz katechetą i profesorem Akademii Duchownej w Warszawie. Został kanonikiem, oficjałem i wikariuszem generalnym warszawskim[2].

16 marca 1863 papież Pius IX mianował go biskupem tytularnym Bursy (w Bitynii, obecnie w Turcji) i sufraganem warszawskim. Sakry biskupiej jednak nie przyjął z powodu sprzeciwu władz rosyjskich. Następnie będąc wikariuszem generalnym od 14 czerwca 1863 do 27 października 1865 zarządzał archidiecezją warszawską, zastępując deportowanego przez Rosjan metropolitę Felińskiego[3].

Był jednym z autorów haseł do 28 tomowej Encyklopedii Powszechnej Orgelbranda z lat 1859-1868. Jego nazwisko wymienione jest w I tomie z 1859 roku na liście twórców zawartości tej encyklopedii[4].

W 1865 on sam – za obronę praw Kościoła – został wywieziony przez Rosjan do Astrachania, gdzie przebywał do 1886. Po uwolnieniu zamieszkał w krakowskim klasztorze zmartwychwstańców[2].

Paweł Rzewuski był autorem wielu publikacji teologicznych[2].

Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kw. BB)[5].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krótka biografia na "Catholic-Hierarchy" (jako Paolo Rzewski)
  2. a b c d Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999, Henryk Gulbinowicz, Warszawa: „Pax”, 2000, s. 390, ISBN 83-211-1311-7, OCLC 189782455.
  3. G. Kalwarczyk, Przewodnik po parafiach i kościołach Archidiecezji warszawskiej. Tom 2. Parafie warszawskie, Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, Warszawa, 2015, ISBN 978-83-7821-118-1, s. 33.
  4. Encyklopedia Powszechna, tom I, wyd. Samuel Orgelbrand, Warszawa, 1859.
  5. Karolina Grodziska Zaduszne ścieżki-przewodnik po Cmentarzu Rakowickim wyd.Kraków 2003 s.66-67