Paweł Sarnecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paweł Sarnecki
Data i miejsce urodzenia 17 marca 1939
Kielce
Data i miejsce śmierci 28 listopada 2016
Kraków
Zawód, zajęcie prawnik, nauczyciel akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk prawnych
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Paweł Stanisław Sarnecki (ur. 17 marca 1939 w Kielcach[1], zm. 28 listopada 2016[2] w Krakowie) – polski prawnik, konstytucjonalista, profesor nauk prawnych, profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Następnie ukończył prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie[1]. Podczas studiów działał w Towarzystwie Przyjaciół ONZ i Towarzystwie Biblioteki Słuchaczów Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego[3]. W 1969 uzyskał stopień doktora nauk prawnych w oparciu o pracę pt. Wytyczne w systemie rad narodowych. Habilitował się w 1978 na podstawie rozprawy zatytułowanej Rząd a parlament Konfederacji Szwajcarskiej[1]. Uzyskał następnie tytuł naukowy profesora[4].

Od ukończenia studiów zawodowo związany z Wydziałem Prawa i Administracji UJ. Zaczynał jako asystent profesora Witolda Zakrzewskiego. Doszedł do stanowiska profesora zwyczajnego UJ[4]. Pełnił (do 2009) funkcję kierownika Katedry Prawa Konstytucyjnego tej uczelni[1]. Był również wykładowcą Wyższej Szkoły Administracji Publicznej w Kielcach[4].

Był członkiem i wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego[4], udzielał się jako ekspert Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego, która opracowała projekt obecnie obowiązującej Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997. Do 2006 był zatrudniony w Biurze Studiów i Ekspertyz Kancelarii Sejmu na stanowisku głównego specjalisty do spraw legalizacji[1], a do 2016 zastępcą redaktora naczelnego „Przeglądu Sejmowego” i członkiem kolegium redakcyjnego tego czasopisma[5].

Był autorem licznych publikacji z zakresu prawa konstytucyjnego, jego dorobek naukowy objął kilka książek własnych (m.in. Ustroje konstytucyjne państw współczesnych, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz), kilkanaście napisanych wspólnie z innymi autorami (m.in. red. wielokrotnie wznawianego podręcznika akademickiego Prawo konstytucyjne), ponad 150 artykułów, recenzji i innych publikacji.

Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty)[6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 1997, w uznaniu wybitnych osiągnięć w kształtowaniu prawnych podstaw demokratycznego i praworządnego państwa, ze szczególnym uwzględnieniem zasług w tworzeniu nowej Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Prof. dr hab. Paweł Sarnecki. uj.edu.pl. [dostęp 2016-04-23].
  2. Zmarł Pan Profesor Paweł Sarnecki. uj.edu.pl, 28 listopada 2016. [dostęp 2016-11-29].
  3. Historia TBSP UJ. uj.edu.pl. [dostęp 2016-04-23].
  4. a b c d Paweł Sarnecki w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2016-03-25].
  5. Cała redakcja „Przeglądu Sejmowego” odwołana. „Żegnajcie przyjaciele konstytucjonaliści”. wyborcza.pl, 18 marca 2016. [dostęp 2016-03-18].
  6. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Paweł Sarnecki. rakowice.eu. [dostęp 2018-08-16].
  7. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 maja 1997 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 1997 r. nr 42, poz. 425).