Penelopa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Penelopa
Ilustracja
mityczna królowa Itaki
Jako żona

Odyseusza

Dane biograficzne
Ojciec

Ikarios

Matka

Periboa

Mąż

Odyseusz

Dzieci

Telemach

Penelopa (gr. Πηνελόπη Penelope lub Πηνελόπεια Penelopeia) – córka Periboi i Ikariosa, postać w Odysei, żona Odyseusza, matka Telemacha, wzór wiernej żony; przez okres dwudziestu lat oczekiwała powrotu męża (10 lat wojny trojańskiej i 10 lat tułaczki Odyseusza), zwodząc ubiegających się o jej rękę 108 zalotników (przyrzekła wybrać jednego z nich na męża, gdy ukończy tkać szatę dla swojego teścia) przy pomocy podstępu (aby odwlec ukończenie szaty, pruła nocą tkaninę, nad którą pracowała w dzień, por. beczka Danaid).

Po śmierci Odyseusza została żoną Telegonosa. Zamieszkała z nim, Kirke i Telemachem na Wyspach Błogosławionych[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Vojtech Zamarovský, Jacek Illg (tłum.), Lucyna Spyrka (tłum.), Joanna Wania (tłum.): Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Katowice: Videograf II, 2006, s. 549-552. ISBN 978-83-7183-391-5.
  2. Penelope. 1997-03-03. [dostęp 2021-01-01].