Peter Egge

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Peter Egge (ur. 1 kwietnia 1869 w Trondheim, zm. 17 lipca 1959 w Oslo), pisarz norweski. Syn robotnika rozpoczął od powieści „Almue” („Proletariat”), wkrótce okazał się znakomitym autorem opowiadań, dramatów z życia ludowego, osiągnął wielkie powodzenie powieścią małżeńską „Hjertet” („Serce”, 1907), w r. 1916 przyznano mu norweską pensję poetycką. Napisał nadto sztukę „Narren” („Głupiec”, 1917) i powieść „Inde i fjordene„ („W głębi fiordów”, 1920). W swych powieściach i opowiadaniach przedstawił w sposób realistyczny ludzi skrzywdzonych przez społeczeństwo i życie chłopów norweskich w trudnej i uporczywej walce z surową przyrodą Norwegii.

Główne prace[edytuj | edytuj kod]

  • "Almue" (1891)
  • "Nordfra" (1895)
  • "Faddergaven" (1897)
  • "Trøndere" (1898)
  • "Gammelholm" (1899)
  • "Jakob og Kristoffer" (1900)
  • "Sønnen" (1901)
  • "Mainætter" (1902)
  • "Familien paa Raaum" (1903)
  • "De graa Haar" (1904)
  • "Kjærlighed og Venskab" (1904)
  • "Oddvar Hage og hans Venner" (1905)
  • "En liten gutt" (1906)
  • "Hjertet" (1907)
  • "Lenken" (1908)
  • "Pastor Hals" (1909)
  • "De unge dage" (1913)
  • "Narren" (1917)
  • "Den hellige sjø" (1922)
  • "Jægtvig og hans gud" (1923)
  • "Hansine Solstad" (1925)
  • "Hos Vincent Øst" (1926)
  • "Drømmen" (1927)
  • "Han og hans døtre" (1928)
  • "Indian Summer" (1929)
  • "Woel, Cai M." (1929)
  • "Minner fra barndom og ungdom" (1948)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga" (1928-1939)