Norwegowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Norwegowie
Norwegians (ethnicgroup).jpg
P. Tordenskjold  • N. H. Abel  • F. Stang  • H. Ibsen  • F. Nansen  • R. Amundsen  • E. Groven  • L. Ullmann
Liczebność ogółem 12 mln.
Regiony zamieszkania  Norwegia:
4 135 400
 Stany Zjednoczone:
4 500 000
 Kanada:
432 515
 Brazylia:
150 000 – 350 000
 Argentyna:
50 000 – 200 000
 Szwecja:
44 773
 Dania:
15 782
Główne religie luteranizm i niewierzący
Pokrewne grupy etniczne Szwedzi, Duńczycy, Islandczycy, Farerowie, Niemcy

Norwegowie, Norwedzy (norw. nordmenn) – naród germański żyjący głównie w Norwegii (ok. 4,2 mln) oraz w pozostałych krajach skandynawskich, USA (według różnych szacunków od 630 tys. do 3 mln), Kanadzie (ok. 170 tys.) i Australii. Schrystianizowani w X-XI wieku przeszli na luteranizm w XVI wieku i obecnie większość jest członkami państwowego kościoła ewangelicko-luterańskiego. Język norweski, którym posługują się Norwegowie posiada dwa przyjęte standardy zapisu: bokmål – oparty na duńskim i nynorsk – oparty na gwarach zachodniej części kraju.

Norwegowie wywodzą się z germańskich plemion zamieszkujących zachodnią Skandynawię. W VIII wieku rozpoczęli najazdy na północno-zachodnią Europę. Osiedlali się wtedy na Wyspach Owczych, w Szkocji, Irlandii, Islandii i na Grenlandii. Dotarli do Ameryki Północnej. Państwowość Norwegów sięga IX wieku. Od końca XIV wieku pozostawali pod duńską dominacją, a od 1814 pozostawali w związku ze Szwecją. Od 1905 Norwegia jest niezależnym państwem.

Zobacz też[edytuj]