Piasutno (jezioro)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piasutno
Piasutno Duże
Położenie
Państwo  Polska
Wysokość lustra 142,8 m n.p.m.
Morfometria
Powierzchnia 48,2 ha
Wymiary
• max długość

1700 m
Głębokość
• średnia
• maksymalna

4 m
7 m
Hydrologia
Rzeki wypływające Piasutna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Piasutno
Piasutno
Ziemia53°36′24″N 21°12′25″E/53,606667 21,206944

Piasutno (Piasutno Duże) – jezioro w Polsce położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie szczycieńskim, w gminie Świętajno[1].

Dane[edytuj | edytuj kod]

  • Typ - rynnowe, linowo-szczupakowe, hodowlane
  • Jezioro jest otwarte poprzez cieki:
    • na północy wpływa wąski ciek z jeziora Nożyce
    • na południu wypływa wąska struga Piasutna, łącząca się z Szkwą

Opis[edytuj | edytuj kod]

Jezioro wydłużone z północnego zachodu na południowy wschód. Leży wśród lasów, łąk i pól uprawnych, wąską naturalną groblą oddzielone jest od jeziora Nożyce groblą, która pełni również funkcję wąskiej drogi przejazdowej między jeziorami. Brzegi są płaskie i łagodnie wzniesione. Od południa otacza je wieś Piasutno. Kilkaset metrów na wschód w równoległej dolinie znajduje się jezioro Świętajno Łąckie. Dawne nazwy niemieckie to Piasuden Gros, Piassutter See i Dorf See.

Jeszcze pod koniec XX w. uważano, że jest to jezioro hydrologicznie zamknięte z powodu faktu, że od Nożyc oddzielone jest groblą. Obecnie wiadomo, że łączy je ciek wodny i woda przesącza się powoli z Nożyc do Piasutna. Oprócz tego z Piasutna wypływa niewidoczna często struga Piasutna, łącząca się z Szkwą, zwaną na tym odcinku Rozogą.

Dojazd do jeziora ze Szczytna drogą krajową nr 53 do Świętajna, następnie drogą utwardzoną na północ do Piasutna.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Jezioro niezbyt czyste, co znacznie różni je od sąsiadującego z nim jeziora Nożyce. Dno muliste, zarośnięte bardzo obficie przez roślinność podwodną. Jezioro dość oblegane przez turystów, w sezonie zaśmiecone. Jezioro linowo-szczupakowe, dominują: szczupak, okoń, płoć, wzdręga ("krasnopiórka"), leszcz, ukleja. Wschodnie brzegi otoczone przez osiedla domków letniskowych, kempingi i pola namiotowe.

Ponadto nad północnym brzegiem jeziora, około 100 m od brzegu, znajduje się gospodarstwo agroturystyczne Piekar-Turist. Obok znajduje się wypożyczenia rowerów wodnych, kajaków i łódek.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. praca zbiorowa: Nazewnictwo Geograficzne Polski. Tom 1, część 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 260. [dostęp 10 sierpnia 2014].