Pieprzyca gruzowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pieprzyca gruzowa
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd kapustowce
Rodzina kapustowate
Rodzaj pieprzyca
Gatunek pieprzyca gruzowa
Nazwa systematyczna
Lepidium ruderale L.
Sp. pl. 2:645. 1753[2]
Synonimy

Lepidium ambiguum Lange

Pokrój

Pieprzyca gruzowa (Lepidium ruderale L.) – gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Azji i Europy Południowej, jako gatunek zawleczony rozprzestrzenił się także w Ameryce Północnej[3]. W Polsce po raz pierwszy stwierdzono jego występowanie we wczesnym średniowieczu. Obecnie jest dość pospolity na całym niżu i w niższych położeniach górskich[4]. Status gatunku we florze Polski: archeofit[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, pojedyncza lub rozgałęziona, kanciasta, krótko omszona prostymi włoskami. Ma wysokość do 30 cm[4].
Liście
Odziomkowe pojedynczo lub podwójnie pierzastosieczne, a ich odcinki są równowąskie lub wąskołopatkowate. Górne są siedzące, równowąskie, tępo zakończone i całobrzegie. Wszystkie liście wiotkie[6].
Kwiaty
Żółtawobiałe, zebrane w silnie wydłużone grona na szczytach pędów. Przeważnie brak płatków korony, a jeśli są, to są krótsze od działek kielicha[6]. Działki kielicha 4, wąskolancetowate o błoniastych brzegach. Pręciki zwykle 2 o żółtawych pylnikach[4].
Owoc
Wąsko oskrzydlona, płaska i naga łuszczynka o długości do 2,5 cm. Na szczycie jest nieco wycięta. Nasiona jajowate, czerwonobrązowe[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Roślina jednoroczna, hemikryptofit[5]. Cała roślina wydziela nieprzyjemny zapach. Kwitnie od maja do września[4].
Siedlisko
Siedliska ruderalne: rumowiska, nasypy kolejowe, śmietniska, gruzowiska, tereny kolejowe, nieużytki. Roślina niemal wyłącznie ruderalna[4]. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Sisymbrion[7].
Genetyka
Liczba chromosomów 2n = 32[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001- .... [dostęp 2010-05-13].
  2. The Plant List. [dostęp 2018-03-06].
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-10-27].
  4. a b c d e f Barbara Sudnik-Wójcikowska: Rośliny synantropijne. Warszawa: Multico, 2011. ISBN 978-83-7073-514-2. OCLC 948856513.
  5. a b c Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  6. a b Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
  7. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.