Pierre-Armand Dufrénoy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Armand Dufrénoy

Pierre-Armand Dufrénoy (właśc. Ours-Pierre-Armand Petit-Dufrénoy; ur. 5 września 1792 w Sevran (Sekwana-Saint-Denis), zm. 20 marca 1857 w Paryżu)[1]geolog i mineralog francuski, inżynier górniczy (od 1821), członek francuskiego Corps des mines (Korpus Inżynierów Górniczych).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był absolwentem paryskiej École polytechnique. Od 1826 r. wykładał mineralogię w paryskiej École des Ponts et Chaussées. Zaangażowany w 1835 r. na stanowisko profesora mineralogii słynnej Paryskiej Szkoły Górniczej (École nationale supérieure des mines de Paris), kierował nią następnie w latach 1848-1857. Od 1846 r. był generalnym inspektorem górniczym. W latach 1847-1857 kierował katedrą mineralogii w Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu. Był współautorem (wraz z Léonce Élie de Beaumont) pierwszej mapy geologicznej Francji (wyd. 1841). Od 1840 r. członek Francuskiej Akademii Nauk (Académie des Sciences), od 1850 r. komandor Legii Honorowej. W 1843 r. odznaczony Medalem Wollastona.

Jego imię nosi ulica w 16. dzielnicy Paryża.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Obszerne noty biograficzne (w jęz. franc.) [1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jean-Jacques Amigo, « Dufrénoy (Ours, Pierre, Armand dit Petit-Dufrénoy) », in Nouveau Dictionnaire de biographies roussillonnaises, vol. 3 Sciences de la Vie et de la Terre, Perpignan, Publications de l'olivier, 2017, 915 p. (​ISBN 978-2-908866-50-6​)