Pierre Broué

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pierre Broué (ur. 8 maja 1926, zm. 26 czerwca 2005) – francuski historyk, sowietolog.

W młodości był członkiem Francuskiej Partii Komunistycznej. W 1943 po rozwiązaniu Kominternu Pierre Broué wystąpił z niej i związał się z IV Międzynarodówką.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • La Révolution et la guerre d'Espagne avec Émile Temime, Les Éditions de Minuit, 1961.
  • Le Parti bolchévique - histoire du PC de l'URSS, Les Éditions de Minuit, 1963.
  • Révolution en Allemagne, 1917 -1923, Les Éditions de Minuit, 1971.
  • La question chinoise dans l'Internationale communiste (1926-1927), EDI, 1965 réédition 1990.
  • L'assassinat de Trotsky, Bruxelles : Éditions Complexe, 1980.
  • Histoire du XXe siècle, 2 volumes, Université des sciences sociales de Grenoble, Institut d’Études politiques, 1985.
  • Trotsky, Fayard, 1988.
  • Trotsky avec Alain Dugrand, Payot, 1988.
  • Leon Sedov, fils de Trotsky victime de Staline, Éditions de l'Atelier, 1993.
  • Staline et révolution - cas espagnol, Editions Fayard, 1993.
  • Quand le peuple révoque le président : le Brésil de l'affaire Collor, L'Harmattan, 1993.
  • Rakovsky, Fayard, 1996.
  • Histoire de l'Internationale communiste, 1919-1943, Fayard, 1997.
  • Meurtres au maquis, avGrasset, 1997.
  • Communistes contre Staline - Massacre d'une génération, Fayard, 2003.
  • Mémoires politiques, Fayard, octobre 2005.

Publikacje w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • Między Trockim a Stalinem: Chrystian Rakowski - biografia polityczna, przeł. Bogusław Panek, Wrocław - Warszawa - Kraków: Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo 1999.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]