Piotr Bogoria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Bogoria ze Skotnik
Herb rodowy
Bogoria
Data śmierci ok.1287
Ród Bogoria
Rodzice Wojciech Bogoria
Dzieci Wojciech Bogoria,
Mikołaj Bogoria,
Jarosław Bogoria,
Stanisława Bogoria ze Skotnik,
N. Bogoria ze Skotnik - matka Janusza Suchywilka,
N. Bogoria ze Skotnik - żona kasztelana krakowskiego Pakosława ze Mstyczowa.
Wojny i bitwy Bitwa pod Goźlicami 1280
Administracja kasztelan wiślicki, wojewoda krakowski

Piotr Bogoria ze Skotnik (zm. ok. 1287 roku) – syn Wojciecha herbu Bogoria. Możnowładca z czasów Bolesława Wstydliwego i Leszka Czarnego. Należał do rodu Bogoriów, którego gniazdem rodowym były Skotniki koło Sandomierza.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Sprawował urzędy kasztelana wiślickiego oraz w latach 1279-1282 wojewody krakowskiego.

23 lutego 1280 w bitwie pod Goźlicami, niedaleko Koprzywnicy, wraz z wojewodą sandomierskim Januszem Starżem, na czele rycerstwa krakowsko-sandomierskiego rozbił wojska tatarsko-ruskie księcia halicko-włodzimierskiego Lwa.

Piotr pozostawił liczne potomstwo, które stanowiło jądro elity możnowładczej za panowania ostatnich Piastów:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Długosz: Opera XI, 455
  • Polski Słownik Biograficzny, t. 26 s. 369-370
  • J. Tęgowski , Krąg rodzinny Jarosława Bogorii (w:) Genealogia – polska elita polityczna na tle porównawczym, Toruń 1993
  • Z. Wdowiszewski: Ród Bogoriów w Wiekach Średnich. Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. Tom IX - R. 1928-1929. Kraków 1930