Piotr Janowicz Montygerdowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Piotr Janowicz Montygerdowicz herbu Wadwicz, zwany Białym (zm. po 1497) – marszałek ziemski litewski (od 1490), wojewoda trocki (od 1490), marszałek królewski (1480), starosta bracławski (1480), łucki (1486-1489), marszałek ziemi wołyńskiej (1487-1489)

Wnuk Piotra Montygerdowicza, syn Jana.

Działalność polityczną rozpoczął za Kazimierza Jagiellończyka. Z ramienia w. ks. objął w zarząd ziemię wołyńską. Od 1486 był starostą łuckim, a w 1487 po śmierci Olizara Szyłowicza otrzymał najwyższy urząd na Wołyniu – marszałka ziemi wołyńskiej. W 1489 wrócił na Litwę. Został mianowany wojewodą trockim i marszałkiem ziemskim lit. Wszedł do najwyższej rady litewskiej, zajmując w niej trzecie miejsce po biskupie i wojewodzie wileńskim.  

Po śmierci Kazimierza Jagiellończyka przyczynił się do szybkiego wyniesienia na tron wielkoksiążęcy Aleksandra Jagiellończyka (1492). Był pierwszym posłem w poselstwie z Wilna do Moskwy w sprawie zawarcia pokoju i małżeństwa między Aleksandrem Jagiellończykiem a Heleną, córką w. ks. Iwana III (1493/4). W latach 1495-6 prowadził z ramienia Aleksandra Jagiellończyka politykę moskiewską.

Po drugiej żonie dziadka, Piotra Montygerdowicza, - Annie Januszowej, księżnej łoskiej, otrzymał Łosk, od Kazimierza Jagiellończyka dobra Duśmiany, a także dwory pod Klewaniem i po śmierci Mikołaja NiemirowiczaNieśwież[1].

Poślubił córkę namiestnika smoleńskiego, a później wojewody trockiego Jana Wiazowicza i kasztelanki wileńskiej Kieżgajłówny – Annę. Miał z nią dwoje dzieci: Jana, marszałka wielkoksiążęcego, który zginął pod Wiedroszą (14.VII.1500) i Zofię, która stała się dziedziczką jednego z największych majątków w W.X.L., - żonę hetmana wielkiego lit. Stanisława Kiszki[2].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Piotr Janowicz Montygerdowicz [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. 21, s. 575-6

Przypisy

  1. T. Jaszczołt, Ród Niemiry z Wsielubia - Niemirowiczowie i Szczytowie herbu Jastrzębiec do połowy XVI wieku, [w:] Unia w Horodle na tle stosunków polsko-litewskich, S.Górzynski (red.), Wydawnictwo DiG, Warszawa 2015, s. 195-8
  2. A. Rachuba (red.), Dzieje rodziny Ciechanowieckich h. Dąbrowa, DiG, 2013, s. 35