Pistolet Glock 18

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Glock 18
Ilustracja
Państwo  Austria
Projektant Gaston Glock
Producent GLOCK Ges.m.b.H.
Rodzaj pistolet automatyczny
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9 mm Parabellum
Magazynek pudełkowy, 17/19/33 nab.
Wymiary
Długość 186 mm
Wysokość 155,5 mm
Szerokość 30 mm
Długość lufy 114 mm
Długość linii celowniczej 165 mm
Masa
broni 624 g (niezaładowany)
Inne
Szybkostrzelność teoretyczna 1200 strz./min

Glock 18 – austriacki pistolet automatyczny.

Jest to jedyna broń samoczynno-samopowtarzalna wśród wersji pistoletu Glock. Zasilana jest nabojem 9 mm Parabellum. Ma szybkostrzelność teoretyczną 1200 strz./min[1]. Wyposażony (w przeciwieństwie do Glocków samopowtarzalnych) w bezpiecznik nastawny będący jednocześnie przełącznikiem rodzaju ognia. Przełącznik znajduje się na lewej stronie zamka, a pozycja „zabezpieczony” znajduje się pomiędzy pozycjami ognia pojedynczego/ciągłego. Pistolet Glock 18 wykonano na bazie modelu 17, jednak główne części nie są zamienne. Miało to utrudnić przeróbki Glocka 17 na broń automatyczną[2]. Pistolety te różnią się wymiarami. Produkowana była również wersja Glock 18C. „C” oznacza tu kompensator podrzutu wykonany w formie dwóch owalnych wycięć na górnej powierzchni lufy i zamka.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jarosław Hebda: Współczesna broń strzelecka. Tarnów: Oficyna Wydawnicza KARAT, 1995, s. 40. ISBN 83-85601-55-4.
  2. Ian V. Hogg: Broń strzelecka. Warszawa: BELLONA, 1996, s. 13. ISBN 83-11-08579-X.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]