Plaża Juno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Desant na plaży "Juno"
II wojna światowa, front zachodni
Ilustracja
Kanadyjscy żołnierze na plaży "Juno"
Czas 6 czerwca 1944
Miejsce przyczółek od Courseulles-sur-Mer na zachodzie, a Saint-Aubin-sur-Mer
Terytorium Francja
Przyczyna operacja Overlord
Wynik zwycięstwo Kanadyjskie
Strony konfliktu
 Kanada
 Wielka Brytania
 Wolna Francja
 Norwegia
tylko siły morskie
 III Rzesza
Dowódcy
Kanada Rod Keller III Rzesza Wilhelm Richter
Siły
21 400 żołnierzy 7771 żołnierzy
Straty
340 zabitych
739 rannych lub zaginionych
nieznane

Plaża "Juno"kryptonim jednego z miejsc lądowania wojsk alianckich w Normandii, w północnej Francji, 6 czerwca 1944.

Odcinek plaży rozciągał się pomiędzy Courseulles-sur-Mer na zachodzie a Saint-Aubin-sur-Mer na wschodzie. Zgodnie z przyjętymi kryptonimami położony był pomiędzy plażami "Gold" i "Sword", i podzielony na trzy sektory: "Love", "Mike" ,"Nan". Zadanie zdobycia plaży przypadło kanadyjskiej 3 Dywizji Piechoty w sile 15 tys. ludzi.

Przebieg bitwy[edytuj]

Obrona[edytuj]

Odcinka plaży "Juno" broniła niemiecka 716 Dywizja Piechoty w sile ok. 7700 ludzi pod dowództwem gen. Wilhelma Rihtera, dysponująca 11 bateriami dział kal. 155 mm. i 9 kal. 75 mm. Rejon natarcia umocniony był bunkrami, zasiekami z drutu kolczastego oraz polami minowymi na lądzie i w wodzie.

Natarcie[edytuj]

Głównym celem nacierających oddziałów było uchwycenie przyczółka w wyznaczonym rejonie i nawiązanie kontaktu z wojskami brytyjskimi lądującymi na plaży "Gold". W ciągu godziny od wylądowania jednostki kanadyjskie przełamały opór przeciwnika i rozpoczęły szybki marsz w głąb lądu. Do południa 6 czerwca cała 3 Dywizja znalazła się na brzegu przy stratach własnych 340 poległych i 739 rannych. Kanadyjczycy na plaży Juno posunęli się najdalej w głąb lądu ze wszystkich jednostek walczących w D-Day.

Bibliografia[edytuj]