Plac Żwirki i Wigury w Tarnowskich Górach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb TarnowskieGory.svg Tarnowskie Góry
plac
Żwirki i Wigury
Śródmieście-Centrum
Długość: ~70m
Plac Żwirki i Wigury w Tarnowskich Górach
Plac Żwirki i Wigury w Tarnowskich Górach
Położenie na mapie Tarnowskich Gór
Mapa lokalizacyjna Tarnowskich Gór
plac  Żwirki i Wigury
plac Żwirki i Wigury
Położenie na mapie powiatu tarnogórskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tarnogórskiego
plac  Żwirki i Wigury
plac Żwirki i Wigury
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
plac  Żwirki i Wigury
plac Żwirki i Wigury
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac  Żwirki i Wigury
plac Żwirki i Wigury
Ziemia50°26′36,1″N 18°51′26,7″E/50,443366 18,857428

Plac Franciszka Żwirki i Stanisława Wigury w Tarnowskich Górach (do 1925 i w latach 1939–1945 Neuring[1], 1925–1939 Nowy Rynek[2]) – jeden z placów zabytkowego[3] Śródmieścia w Tarnowskich Górach położony między ulicą Piastowską a Kaczyńcem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Do 1925 oraz w latach II wojny światowej plac nosił niemieckojęzyczną nazwę Neuring, zaś w latach 1925-1939 Nowy Rynek.

Początkowo na Nowym Rynku znajdował się tzw. Rynek Wołowy (Ochsenring) – miejsce sprzedaży bydła. Jednak został on zlikwidowany, gdy w 1862 na placu postawiono pomnik ministra, barona Karla vom Steina (usunięty w latach międzywojennych). Po II wojnie światowej plac pełnił funkcje dworca autobusowego. Odjeżdżały stąd m.in. linie 19, 80, 83, 112, 129 do Bytomia, Zabrza, Gliwic i Krupskiego Młyna. W 1977 dworzec przeniesiono na pladz między ulicami Częstochowską i Pokoju[4][5][6]. W późniejszym czasie na placu utworzono parking strzeżony. Po jego likwidacji pozostał parking bezpłatny.

W ostatnich latach pojawiały się projekty przekształcenia placu w skwer. Jednak na razie decyzja Urzędu Miasta nie zapadła.

Od kwietnia 2012 parking na placu Żwirki i Wigury ponownie ma charakter płatnego[7]

Budynki[edytuj | edytuj kod]

Budynki historyczne[edytuj | edytuj kod]

  • pl. Żwirki i Wigury 1 – znajdował się tam hotel „Prinz Regent” z dużą salą taneczną. Wcześniej był tam teatr, założony w 1849 przez ówczesnego burmistrza, Antona Klausę. Po wojnie kino „Europa”, obecnie chińskie centrum handlowe,
  • pl. Żwirki i Wigury 3 – budynek mieszczący niegdyś siedzibę Wolnego Cechu Krawców i Kuśnierzy (niem. Freie Schneider- und Kürschnerinnung)[8],
  • ul. Piastowska 8 (róg ul. Piastowskiej i pl. Żwirki i Wigury) – wybudowany w 1883 gmach poczty, po przebudowie siedziba Banku Rzeszy (Kaiserliche Reichsbanknebenstelle). W drugiej połowie XX wieku znajdowała się tam szkoła muzyczna. Obecnie siedziba m.in. Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów[9].

Obiekty współczesne[edytuj | edytuj kod]

  • „Centrum wymiany PolskaJaponia
  • poradnia dentystyczna i ortodontyczna
  • chińskie centrum handlowe
  • inne, m.in. bar, kwiaciarnia, sklep elektroniczny, hydrauliczny.

Mieszkalnictwo[edytuj | edytuj kod]

Wg danych Urzędu Stanu Cywilnego w budynkach znajdujących się przy placu Żwirki i Wigury mieszkało w 2014 roku 46 osób[10].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Przemysław Nadolski: Miasto pod panowaniem pruskim i w obrębie II Rzeszy Niemieckiej (1763-1918). W: praca zbiorowa pod red. Jana Drabiny: Historia Tarnowskich Gór. Tarnowskie Góry: Muzeum w Tarnowskich Górach, 2000, s. 244. ISBN 83-911508-3-6.
  2. Dawne nazewnictwo ulic Tarnowskich Gór rozdz. I, pkt. 4., ppkt. b.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych w województwie śląskim. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2017-07-19].
  4. Triumfalny pochód czerwonych autobusów cz. I /w:Montes Tarnovicensis 21/.
  5. Triumfalny pochód czerwonych autobusów cz. II /w:Montes Tarnovicensis 22/.
  6. Triumfalny pochód czerwonych autobusów cz. III /w:Montes Tarnovicensis 23/.
  7. Tarnowskie Góry: Na placu Żwirki i Wigury znów pobierają opłaty za parkowanie; w: tarnowskiegory.naszemiasto.pl
  8. Józef Moszny: Miasto pod panowaniem pruskim i w obrębie II Rzeszy Niemieckiej (1763–1918). W: praca zbiorowa pod red. Jana Drabiny: Historia Tarnowskich Gór. Tarnowskie Góry: Muzeum w Tarnowskich Górach, 2000, s. 197. ISBN 83-911508-3-6.
  9. UM Tarnowskie Góry - Ważne adresy >> Informatory
  10. Ludność miasta Tarnowskie Góry według stanu na dzień 31 grudnia 2014r. - Biuletyn Informacji Publicznej UM w Tarnowskich Górach