Place Royale (Québec)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5d/Qu%C3%A9bec_-_Place_royale_1.jpg/330px-Qu%C3%A9bec_-_Place_royale_1.jpg)
Place Royale – plac w Québecu w Dolnym Mieście (dzielnica La Cité–Limoilou) uważany za miejsce najstarszego francuskiego osiedla na kontynencie[1]. Znajduje się przy nim kościół Notre-Dame-des-Victoires, najstarszy kamienny kościół w Ameryce Północnej.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/Qu%C3%A9bec_-_Louis_XIV.jpg/120px-Qu%C3%A9bec_-_Louis_XIV.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a9/Champlain_Habitation_de_Quebec.jpg/220px-Champlain_Habitation_de_Quebec.jpg)
Historia
[edytuj | edytuj kod]Place Royale, zwany „kolebką cywilizacji francuskiej w Ameryce”, obejmuje obszar, na którym w 1608 roku Samuel de Champlain rozpoczął budowę fortu. Wznoszone budowle służyły przede wszystkim handlowi futrami z Indianami, którzy epizodycznie pojawiali się w okolicach fortu w celu połowu ryb i wymiany towarów.
Osada szybko rozwijała się w ciągu XVII wieku i objęła cały obszar dzisiejszego Dolnego Miasta. Po pożarze z 1682 roku zabudowania odbudowano ponownie z kamienia. Popiersie Króla Słońce, Ludwika XIV, zostało postawione w 1686 roku przez intendenta Jeana Bocharda de Champigny. Od tego czasu plac zaczęto nazywać Place Royale (fr. Plac Królewski).
Plac stał się głównym ośrodkiem handlowym Nowej Francji. W jego budynkach składowane były towary przeznaczone na eksport do Europy, na nim wyładowywano również produkty przywożone ze starego świata.
W 1759 roku oddziały brytyjskie pod dowództwem generała Jamesa Wolfe'a zniszczyły większą część miasta, zamieniając Place Royale w ruinę. Po zakończeniu podboju brytyjskiego budynki przy placu zajęli głównie angielscy kupcy, armatorzy i architekci.
W XIX wieku, w związku z rewolucją przemysłową i wzrostem znaczenia portu w Montrealu, plac stracił swoją role w handlu w kolonii. Stopniowo popadał w ruinę i w takim stanie pozostawał aż do roku 1967, kiedy rząd prowincji Quebec zarządził jego rewitalizację. Nazwa Place-Royale została nadana sektorowi otaczającemu plac.
W procesie restauracji postanowiono odbudować plac w stylu z XVIII wieku (czas panowania francuskiego), co oznaczało również rozbiórkę budynków XIX-wiecznych (zbudowanych za czasów panowania brytyjskiego).
Opis
[edytuj | edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0c/Quebec-La-Cite-3.svg/260px-Quebec-La-Cite-3.svg.png)
Place Royale mieści się w obrębie zabytkowego starego miasta, które zostało wpisane w 1985 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Plac jest ograniczony ulicami Rue Saint-Pierre, Côte de la Montagne i Rue du Petit-Champlain. Znajdują się przy nim liczne budynki o znaczeniu historycznym, turystycznym i kulturowym, takie jak:
- Kościół Notre-Dame-des-Victoires,
- fragmenty drugiego fortu Champlaina z 1613 roku[2],
- Centre d'interprétation de Place-Royale, muzeum poświęcone historii dzielnicy,
- Maison Fornel, budynek z XVIII wieku odbudowany w 1962 roku, dawna faktoria handlowa Jean-Louis Fornela, który badał wybrzeże półwyspu Labrador w 1737 roku,
- popiersie z brązu Ludwika XIV, postawione w 1686 roku,
- Maison Chevalier, zabytkowy budynek dostępny dla zwiedzających,
- sklepienie w restauracji Cavour.
-
Place Royale
-
Rue du Petit-Champlain
-
Rue Sous-le-Fort
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Jean Poirier, Histoire de la ville de Québec 1608-1871, Éditions Boréal, 1987
- Ministère des Affaires culturelles, Place-Royale berceau d'une ville, Les Publications du Québec, 1986
- Renée Côté, Place-Royale. Quatre siècles d'histoire, Musée de la Civilisation, 2000
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Érudit.org: Isabelle Faure : La reconstruction de Place-Royale à Québec
- ↑ Patrimoine Québec : Aperçu archéologique. [dostęp 2009-01-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-01-22)].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]