Pożegnanie jesieni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pożegnanie jesieni
Ilustracja
Strona tytułowa pierwszego wydania powieści
Autor Stanisław Ignacy Witkiewicz
Typ utworu powieść
Data powstania 1925
Pierwsze wydanie
Miejsce wydania Warszawa
Język polski
Data wydania 1927
Wydawca Ferdynand Hoesick

Pożegnanie jesienipowieść napisana przez Stanisława Ignacego Witkiewicza w 1925. Została wydana w 1927 w Warszawie, opatrzona przedmową autora.

Opis fabuły[edytuj]

Powieść opowiada o dojrzewaniu i upadku młodego dekadenta Atanazego Bazakbala. Jego działania i wszelkie eksperymenty (narkotyczne, erotyczne, psychiczne) doprowadzają do samobójstwa jego żonę, zaś on sam popada w całkowitą zależność od Heli Bertz; pierwowzorem tej postaci była żydowska piękność, Izabela Hertz (Izabela Stachowicz).

Powieść stanowi również rozważania na temat przyszłości, studium dekadencji (upadek wartości, sekularyzacja, znużenie światem) i opis ówczesnego rozwoju społecznego, etapów rewolucji i tego w jaki sposób degraduje ona świat „pożerając własne dzieci” (w imię szczytnej idei niwelistycznej – staje się dyktaturą). Autor wyraża swoje przekonanie o końcu kultury indywidualistycznej.

Utwór został przełożony na włoski, angielski, francuski, niemiecki, niderlandzki, węgierski i macedoński. Na podstawie powieści Pożegnanie jesieni – powstał film fabularny Mariusza TrelińskiegoPożegnanie jesieni.

Linki zewnętrzne[edytuj]