Pole Złotogłowia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pole Złotogłowia (ang. Field of the Cloth of Gold, fr. Le Camp du Drap d'Or) – ogromny obóz reprezentacyjny zbudowany jako miejsce spotkania króla Anglii Henrykiem VIII i króla Francji Franciszka I w dniach 7–24 czerwca 1520 w Balinghem leżącego wtedy na skraju angielskich posiadłości wokół Calais w dzisiejszej północnej Francji. Mimo że obóz miał służyć tylko na czas rokowań władcy nie żałowali na niego środków, stąd nazwa. Franciszek I wydał zawrotną jak na te czasy sumę 200 tys. liwrów[1].

Pole złotogłowia – druk z 1774 roku wykonany na podstawie XVI-wiecznego obrazu.

Spotkanie władców miało wzmocnić więzi przyjaźni łączące Francję i Anglię od czasu wspólnego traktatu z roku 1514. Przepych, jakim popisywał się Franciszek I, miał na celu onieśmielić Henryka VIII na tyle, by w zbliżającym się konflikcie francusko-habsburskim Anglia nie odważyła się stanąć po stronie największego wroga ówczesnej Francji – Karola V Habsburga. Efekt spotkania okazał się jednak odwrotny od zamierzonego. Henryk VIII przekonany o bogactwie i potędze francuskiego króla, przyłączył się do jego wrogów w chwili wznowienia konfliktu we Włoszech. Zastosował tu klasyczną zasadę równowagi sił, nakazującą zwalczać najpotężniejszego spośród swych sąsiadów[1]. Pole złotogłowia stało się później zarówno symbolem pychy jak i porażki Franciszka I jako władcy renesansowego – stosującego wszelkie środki do osiągnięcia pożądanego celu.

Przypisy

  1. a b J.H. Shennan: Burbonowie. Dzieje dynastii. Warszawa: Bellona, 2009. ISBN 978-83-11-11458-6.