Polska Ludowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Polski. Zobacz też: Polska Ludowa (pismo PLAN).

Polska Ludowapropagandowa i potoczna nazwa państwa polskiego w latach 1944–1989, w okresie rządów Polskiej Partii Robotniczej, a następnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, mająca wskazywać, że Polska po 1944 roku jest państwem, w którym władza należy jakoby do „ludu pracującego miast i wsi”[1][2]. Choć nazwa „Polska Ludowa” odnosi się do okresu pod rządami komunistów, idea o identycznej nazwie została zaproponowana wcześniej przez niekomunistyczne PPS-WRN i ruch ludowy już w okresie okupacji[3]. W dokumencie programowym PPS-WRN „Program Polski Ludowej” z 1941 r. został opisany projektowany przyszły ustrój niepodległego państwa polskiego oparty na demokracji i wolności słowa[3].

Według Barbary Stanosz przymiotnik „ludowa” jest określeniem fałszywym, zarówno w sensie politycznym jak i społecznym, ponieważ PRL była państwem autokratycznym rządzonym przez zhierarchizowaną kastę będącą poza wszelką kontrolą społeczną[4].

Nazwa ta używana była niekiedy w oficjalnych aktach władz (np. Ustawa z dnia 2 lipca 1949 r. o orderze "Budowniczych Polski Ludowej"[5] czy Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lutego 1971 r. w sprawie zasad podwyższania emerytur pracownikom, którzy przepracowali w Polsce Ludowej ponad 10 lat[6]).

Termin ten odnosi się do dwóch okresów:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik 1970 ↓, s. 340.
  2. Polska Ludowa. W: Encyklopedia WIEM [on-line]. [dostęp 2014-06-01].
  3. a b Program Polski Ludowej, „Lewicowo.pl” [dostęp 2017-01-05].
  4. Barbara Stanosz, W cieniu Kościoła czyli demokracja po polsku Dom Wydawniczy Książka i Prasa Warszawa 2004, s.61
  5. Dz.U. z 1949 r. nr 41, poz. 300
  6. Dz.U. z 1971 r. nr 4, poz. 40

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa: Słownik wiedzy obywatelskiej. Warszawa: 1970.