Powieść epistolarna

Powieść epistolarna („Julia, czyli Nowa Heloiza”)

Powieść epistolarna – powieść skonstruowana w formie listów (niekiedy przeplatających się z fragmentami pamiętnika), wymienianych między sobą przez bohaterów. W XIX wieku, w związku z wprowadzeniem wszystkowiedzącego narratora, popularność tej formy powieściowej zmalała.

Przykłady z literatury europejskiej:

• Listy perskie (1721) – Monteskiusz; debiut filozofa, wydane anonimowo
• Pamela: Or Virtue Rewarded – „Pamela, czyli cnota wynagrodzona” (1740) – Samuel Richardson; uznawana za pierwszą powieść epistolarną
• Julie ou la nouvelle Héloïse – „Julia, czyli Nowa Heloiza” (1761) – Jean Jacques Rousseau
• Die Leiden des jungen Werthers – „Cierpienia młodego Wertera” (1774) – Johann Wolfgang von Goethe
• Les Liaisons dangereuses – „Niebezpieczne związki” (1782) – Pierre Choderlos de Laclos
• Lady Susan – wczesna (napisana prawdopodobnie ok. 1795) Jane Austen; niewydana za życia autorki
• Ultime lettere di Jacopo Ortis – „Ostatnie listy Jacopa Ortis” (1798) – Ugo Foscolo
• „Listy Elżbiety Rzeczyckiej” (1824) – Klementyna z Tańskich Hoffmanowa
• Бедные люди – „Biedni ludzie” (1845-1846) – Fiodor Dostojewski
• Dracula – „Drakula” (1897) – Bram Stoker
• Oscar et la dame Rose – „Oskar i Pani Róża” (2002) – Éric-Emmanuel Schmitt