Praszczęta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Praszczęta (1525)

Praszczętakara cielesna stosowana w wojsku rosyjskim do XIX wieku polegająca na przepędzeniu ukaranego (niekiedy wielokrotnym) pomiędzy dwoma szpalerami współtowarzyszy uzbrojonych w karabinowe stemple, baty, kije lub rózgi[1]. Często prowadziła do śmierci ukaranego.

Wykonanie kary realistycznie przedstawiono w filmie Szwadron w reżyserii Juliusza Machulskiego. Karę 1000 uderzeń wykonano poprzez przepędzenie skazańca w tę i z powrotem 20 razy między dwoma szeregami 50 żołnierzy. Podczas jednokrotnego „przemarszu” skazańca każdy z żołnierzy uderzał jeden raz – to znaczy skazaniec otrzymywał 50 uderzeń podczas jednego przejścia. Ponieważ karę wykonywano aż do wymierzenia 1000 uderzeń, skazańca pod koniec jej wykonywania kładziono na wozie – i z reguły już nieprzytomnemu – wymierzano resztę uderzeń. Z reguły skazaniec umierał po otrzymaniu około 300–400 uderzeń.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Opis stosowania tej kary można znaleźć w książce Wiktorii Śliwowskiej Ucieczki z Sybiru, Wydawnictwo Iskry 2005, ​ISBN 83-207-1787-6​, jak również w powieści Fiodora Dostojewskiego Wspomnienia z domu umarłych, opisującej pobyt autora na zesłaniu – tak zwanej katordze.