Katorga

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Katorga (ros. Каторга, z greckiego κάτεργον keteirgon zmuszać, w nawiązaniu do κατεργωνkatergon - trójrzędowy wiosłowy okręt, nazywany później galerą, którego wioślarzami byli skazańcy).

W potocznym rozumieniu: ciężka praca fizyczna, często ponad ludzkie siły. W ujęciu historycznym: w carskiej Rosji ciężkie przymusowe roboty (połączone z zesłaniem na odległe tereny Imperium - zwykle Syberię). Katorga była karą stosowaną za poważne przestępstwa, w tym przestępstwa pospolite (tzw. kryminalne), aczkolwiek obecnie zwykle jest utożsamiana z karą dla osób, represjonowanych z przyczyn politycznych, gdyż zgodnie z rosyjskim kodeksem karnym z 1847 roku, zesłanie i katorga były karami powszechnie wymierzanymi uczestnikom zrywów narodowościowych i wyzwoleńczych. Po dojściu do władzy bolszewików zesłanie i katorgę zastąpiły zsyłki i łagry Gułagu.

Katorgą nazywali Polacy też samo zesłanie na Sybir, jakkolwiek termin ten odnosi się głównie do tych skazanych, którzy w tzw. rotach aresztanckich kierowani byli do pracy w kopalniach na dalekim wschodzie i północy Imperium Rosyjskiego. Katorżnicy otrzymywali różne wyroki, od lat kilku po dożywotnie. Jednym z tych nielicznych, którym udało się wrócić, był Jan Franciszek Salinger z Warszawy, syn zesłańca Jakuba.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]