Prawo gospodarcze publiczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Publiczne prawo gospodarcze – całokształt norm prawnych regulujących oddziaływanie państwa i organów Unii Europejskiej na gospodarkę z udziałem organów administracji publicznej oraz podmiotów prawa publicznego, a także prywatnego[1]. Dodatkowo prawo gospodarcze publiczne reguluje bezpośrednią lub pośrednią działalność gospodarczą prowadzoną przez państwo i jednostki samorządu terytorialnego.

Prawo gospodarcze publiczne określa:

  • funkcje państwa w gospodarce
  • zadania i kompetencje organów państwowych w gospodarce
  • mechanizm podejmowania decyzji przez organy państwowe w gospodarce
  • prawa i obowiązki adresatów (podmiotów gospodarczych).

Publiczne prawo gospodarcze obejmuje m.in. zasady podejmowania działalności gospodarczej, koncesjonowanie działalności gospodarczej, zasady podejmowania działalności gospodarczej przez przedsiębiorców zagranicznych, podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej przez Skarb Państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego, nadzór organów państwa nad przedsiębiorcami, komercjalizację i prywatyzację, a także tak wyspecjalizowane dziedziny jak prawo ochrony konkurencji, prawo pomocy publicznej, prawo energetyczne, prawo telekomunikacyjne, prawo obrotu instrumentami finansowymi, a nawet nadzór bankowy.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. K. Strzyczkowski, Prawo gospodarcze publiczne, Warszawa 2011, s. 51.