Prawo spółdzielcze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ustawa z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze
Nazwa potoczna prawo spółdzielcze
Data wydania 16 września 1982
Miejsce publikacji  PRL, Dz. U. z 1982 r. Nr 30, poz. 210
Tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 21
Data wejścia w życie 1 stycznia 1983
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji prawo spółdzielcze
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz. U. z 2016 r. poz. 996
Wejście w życie ostatniej zmiany 9 października 2016
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Ustawa z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze – polska ustawa, uchwalona przez Sejm PRL, regulująca kwestie prawne związane z działalnością spółdzielni.

Ustawa określa:

  • zasady tworzenia i rejestracji spółdzielni
  • prawa i obowiązki członków spółdzielni
  • organy spółdzielni
  • kompetencje walnego zgromadzenia i zarządu spółdzielni
  • zasady nadzoru nad spółdzielnią
  • przepisy o zebraniach grup członkowskich
  • zasady prowadzenia gospodarki spółdzielni
  • zasady lustracji spółdzielni
  • zasady łączenia i podziału spółdzielni
  • przepisy o upadłości spółdzielni
  • przepisy o spółdzielni produkcji rolnej, spółdzielni kółek rolniczych i spółdzielni pracy
  • zasady przekształceń spółdzielni pracy
  • zasady działania związków spółdzielczych i Krajowej Rady Spółdzielczej
  • zasady działania krajowego samorządu spółdzielczego.

Nowelizacje[edytuj]

Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie 9 października 2016 roku[1].

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2016 r. poz. 996)
Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.