Prochowa (Góry Izerskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Prochowa
Państwo  Polska
Pasmo Sudety,
Góry Izerskie,
Grzbiet Kamienicki
Wysokość 595 m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Prochowa
Prochowa
Ziemia50°55′20″N 15°25′52″E/50,922222 15,431111

Prochowa (niem. Pulverberg, 595 m n.p.m.) – wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Zachodnich, w Górach Izerskich.

Wzniesienie w zachodniej części Grzbietu Kamienickiego Gór Izerskich. Wyrasta z bocznego ramienia, odchodzącego ku północy od Dłużca. W ramieniu tym najpierw zaznacza się wyraźna kulminacja Blizbora, a od niej rozchodzą się poboczne ramiona, jedno biegnące na północ i zakończone Kuflem, a drugie rozciągające się ku północnemu wschodowi i wschodowi, ze Stożkiem i zakończone Prochową.

Prochowa góruje nad centrum Przecznicy.

Zbudowana jest ze skał metamorficznychgnejsów i granitognejsów, a na północy z łupków łyszczykowych, należących do bloku karkonosko-izerskiego, a ściślej jego północno-zachodniej części - metamorfiku izerskiego.

Od połowy XVIII w. w pobliskiej Przecznicy wydobywano rudy kobaltu do produkcji farby - błękitu kobaltowego. Jedna z kopalń - „Anna Maria”, czynna w latach 1769-1840 - znajdowała się na wschodnim zboczu Prochowej. Była to największa i najbardziej wydajna kopalnia w tym rejonie. W okresie 1796-1799 wydobywano w niej do 2200 t rudy rocznie.

Masyw pokryty jest łąkami, polami i niewielkimi zagajnikami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]