Properdyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Properdyna, czynnik P – glikoproteina o masie cząsteczkowej 184 kDa i złożona z 441 reszt aminokwasowych, należąca do globulin, na którą składają się 4 podjednostek (46 kDa każda). Stężenie properdyny w surowicy wynosi 25 mg/l.

Properdyna odgrywa rolę w nieswoistej odpowiedzi immunologicznej. W alternatywnej drodze aktywacji dopełniacza jako czynnik P pełni rolę stabilizującą konwertazę C3. Stąd droga ta bywała dawniej nazywana properdynową.

Na schemacie properdyna oznaczana jest błękitnym okręgiem z literą P

Historia[edytuj]

Properdyna została odkryta w 1954 przez Louisa Pillemera amerykańskiego immunologa z Case Western Reserve University[1].

Przypisy

  1. [Louis Pillemer, Livia Blum, Irwin H. Lepow, Oscar A. Ross, Earl W. Todd, and Alastair C. Wardlaw The Properdin System and Immunity: I. Demonstration and Isolation of a New Serum Protein, Properdin, and Its Role in Immune Phenomena, Science 20 August 1954: Vol. 120. no. 3112, pp. 279 - 285]

Bibliografia[edytuj]