Stefan Ślopek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stefan Ślopek (ur. 1 grudnia 1914 w Skawie, zm. 22 sierpnia 1995 we Wrocławiu) – polski lekarz i mikrobiolog.

Ukończył gimnazjum w Tarnopolu, po czym rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, zakończone dyplomem w 1939. W czasie pierwszej okupacji sowieckiej Lwowa, w okresie od 15 listopada 1939 do 1 lipca 1941 pracował w zreorganizowanym przez okupacyjne władze macierzystym wydziale, zamienionym na samodzielną uczelnię (Państwowy Instytut Medyczny), a w czasie okupacji hitlerowskiej Lwowa, od 15 lipca 1941 do 15 stycznia 1945 w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami kierowanym przez prof. Rudolfa Weigla.

Profesor związany ze Śląską Akademią Medyczną. Od 1 września 1954 roku dyrektor Instytutu Immunologii i Terapii Doświadczalnej PAN. Autor podręczników z immunologii i mikrobiologii oraz ponad 500 artykułów z zakresu: bakteriologii, immunologii, wirusologii, epidemiologii, hemoterapii, profilaktyki chorób zakaźnych.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]