Protodioscyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Protodioscyna
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C51H84O22
Masa molowa 1049,20 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 55056-80-9
PubChem 441891

Protodioscynasteroidowy, organiczny związek chemiczny z grupy saponin. Występuje w wielu roślinach, głównie z rodzajów: Tribulus, Trigonella i Dioscorea[1][2][3]. Jest także aktywnym składnikiem buzdyganka naziemnego – rośliny używanej jako afrodyzjak[4].

Wykazano, że wyciąg z buzdyganka naziemnego standaryzowany na zawartość protodioscyny wspomaga erekcję (badania na izolowanych tkankach) oraz działa jak afrodyzjak na niektóre gatunki zwierząt[5][6]. Mechanizm działania protodioscyny nie jest w pełni jasny, chociaż wykazano, że substancja ta powoduje uwalnianie tlenku azotu w ciałach jamistych penisa[7] oraz podnosi poziom testosteronu, dihydrotestosteronu i dehydroepiandrosteronu we krwi[8]. Dowody skuteczności protodioscyny u ludzi są ograniczone i pozostają kontrowersyjne[9][10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. M. Ganzera, E. Bedir, I.A. Khan, Determination of steroidal saponins in Tribulus terrestris by reversed-phase high-performance liquid chromatography and evaporative light scattering detection, „Journal of Pharmaceutical Sciences”, 90 (11), 2001, s. 1752–1758, DOI10.1002/jps.1124, PMID11745732 (ang.).
  2. Hiroshige Hibasami i inni, Protodioscin isolated from fenugreek (Trigonella foenumgraecum L.) induces cell death and morphological change indicative of apoptosis in leukemic cell line H-60, but not in gastric cancer cell line KATO III, „International Journal of Molecular Medicine”, 11 (1), 2003, s. 23–26, DOI10.3892/ijmm.11.1.23, PMID12469212 (ang.).
  3. M. Dong i inni, Steroidal saponins from Dioscorea panthaica and their cytotoxic activity, „Pharmazie”, 59 (4), 2004, s. 294–296, PMID15125576 (ang.).
  4. D. Dinchev i inni, Distribution of steroidal saponins in Tribulus terrestris from different geographical regions, „Phytochemistry”, 69 (1), 2008, s. 176–186, DOI10.1016/j.phytochem.2007.07.003, PMID17719068 (ang.).
  5. K. Gauthaman, P.G., Prasad Adaikan, R.N., Aphrodisiac properties of Tribulus Terrestris extract (Protodioscin) in normal and castrated rats, „Life Sciences”, 71 (12), 2002, s. 1385–1396, DOI10.1016/S0024-3205(02)01858-1, PMID12127159 (ang.).
  6. K. Gauthaman, A.P. Ganesan, R.N. Prasad, Sexual effects of puncturevine (Tribulus terrestris) extract (protodioscin): an evaluation using a rat model, „Journal of Alternative and Complementary Medicine”, 9 (2), 2003, s. 257–265, DOI10.1089/107628003322490706, PMID12804079 (ang.).
  7. P.G. Adaikan i inni, Proerectile pharmacological effects of Tribulus terrestris extract on the rabbit corpus cavernosum, „Annals of the Academy of Medicine Singapore”, 29 (1), 2000, s. 22–26, PMID10748960 (ang.).
  8. K. Gauthaman, A.P. Ganesan, The hormonal effects of Tribulus terrestris and its role in the management of male erectile dysfunction--an evaluation using primates, rabbit and rat, „Phytomedicine”, 15 (1–2), 2008, s. 44–54, DOI10.1016/j.phymed.2007.11.011, PMID18068966 (ang.).
  9. D.L. Rowland, W. Tai, A review of plant-derived and herbal approaches to the treatment of sexual dysfunctions, „Journal of Sex & Marital Therapy”, 29 (3), 2003, s. 185–205, DOI10.1080/00926230390155096, PMID12851124 (ang.).
  10. D. McKay, Nutrients and botanicals for erectile dysfunction: examining the evidence, „Alternative Medicine Review”, 9 (1), 2004, s. 4–16, PMID15005641 (ang.).

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.