Prowidencjalizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Prowidencjalizm - (łac. providentia - opatrzność) - występuje także nazwa Prowidencjonizm – pogląd historiozoficzny i filozoficzny uznający Opatrzność za siłę kierującą losami ludzi i świata (np. Bóg-Stwórca czy Bóg-Sędzia). Przekonanie o istnieniu Opatrzności, która czuwa nad światem i dziejami. Idea boskiej opatrzności pojawia się już poematach Homera i Hezjoda, w historiografii Herodota, później w antycznej stoickiej myśli filozoficznej (np. Chryzyp, Epiktet, Seneka Młodszy). Pogląd ten wywodzi się z historiozofii św. Augustyna z Hippony (który wprowadził to pojęcie do filozofii): ludzkość, według Boskiego planu, zmierza ku celowi ostatecznemu, jakim jest powrót do stanu sprzed upadku człowieka. Podstawowe założenie wczesnośredniowiecznej historiografii; przekonanie, że zdarzenia dziejowe mieszczą się bez reszty w planie Opatrzności i poprzez nie Bóg realizuje własne zamierzenia i decyzje.

Bibliografia[edytuj]

  • Teresa Michałowska, Średniowiecze, PWN, Warszawa, 2000 (podręcznik dla studentów filologii polskiej). SIYE