Przetacznik rozkrzewiony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przetacznik rozkrzewiony
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina babkowate
Rodzaj przetacznik
Gatunek przetacznik rozkrzewiony
Nazwa systematyczna
Veronica fruticulosa L.
Sp. Pl. ed. 2 15 1762[2]
Synonimy

Cardia fruticulosa (L.) Dulac
Petrodora fruticulosa (L.) Fourr.[2]

Przetacznik rozkrzewiony (Veronica fruticulosa L.) – gatunek rośliny z rodziny babkowatych (Plantaginaceae Juss.). Występuje naturalnie na obszarze całych Alp, chociaż w ich północno-wschodniej części spotykany jest bardzo rzadko. Bywa również uprawiany jako roślina ozdobna na skalniakach. Z tego też względu jego naturalny zasięg występowania znacznie się rozszerzył[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Bylina dorastająca do 10–25 cm wysokości. Łodyga jest zdrewniała u nasady. Występuje na niej krótkie owłosienie[3].
Liście
Są naprzeciwległe. Mają podłużnie jajowaty kształt. Mierzą do 2,5 cm długości. Osadzone są na krótkich ogonkach liściowych[3].
Kwiaty
Zebrane są w grona na szczytach pędów. Mają średnicę około 1 cm i są nieco asymetryczne. Mają po 5 działkek kielicha o kształcie głęboko wciętych ząbków. Płatki mają bladoróżową barwę. Płatek leżący najwyżej jest nieco ciemniejszy od pozostałych, natomiast ten położony najniżej jest nieco mniejszy od płatków bocznych. Cały kwiat jest gruczołowato owłosiony[3].
Owoce
Torebki osadzone są na szypułkach o długości około 1 cm. Owocostan nieco się wydłuża w czasie dojrzewania[3].
Gatunki podobne
Roślina jest podobna do przetacznika pokrzywolistnego (Veronica utricifolia), który osiąga większe rozmiary – dorasta do 70 cm wysokości. Ma również liście o szeroko ząbkowanych brzegach. Ponadto jego kwiaty mają średnicę około 8 mm i jasnoróżową barwę z ciemnoróżowymi żyłkami[3].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Kwitnie od czerwca do września. Występuje w szczelinach skalnych, na piargach, kamienistych pastwiskach lub wśród roślinności krzewinkowej. Preferuje wapienne podłoże (czasem również krzemiankowe). Występuje na wysokości od 1200 do 2500 m n.p.m.[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-30].
  2. a b Veronica fruticulosa L. (ang.). The Plant List. [dostęp 7 lipca 2015].
  3. a b c d e f g Wolfgang Hensel: Rośliny Alp. Rozpoznać – Podziwiać – Chronić. Warszawa: Bauer-Weltbild Media, 2001, s. 30. ISBN 83-88729-72-1. (pol.)