Przyjaźń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy uczucia. Zobacz też: inne znaczenia słowa przyjaźń.
Przyjaźń - obraz Louise Catherine Breslau, 1902
Dobrzy przyjaciele - obraz Hermanna Kerna, 1904
Przyjaciółki - obraz Jerry'ego Weissa, 2003
Trzej przyjaciele oglądający mecz piłki nożnej
Dwie przyjaciółki-nierozłączki

Przyjaźń – serdeczne stosunki oparte na wzajemnej życzliwości.

Większość ludzi uważa, że ich przyjaciele dobrze ich znają. Jednak badania wykazały, że w większości przypadków jest to złudzenie związane z chęcią poprawy samooceny[1]. Wierząc, że przyjaciołom zależy na nas, budujemy poczucie własnej wartości.

Przyjaźń w kontekście socjologicznym jest silnie związana z nieprzyjaźnią. Wspólny wróg bardzo skutecznie cementuje więzi między przyjaciółmi a jednym z narzędzi służących do tego jest plotka[2]. Przyjaciele mają tendencję do wyolbrzymiania negatywnych cech swych nieprzyjaciół i pomijania ich cech pozytywnych.

Zawieranie przyjaźni odbywa się w różny sposób, zależnie od kultury i powiązań religijnych. Niektóre przyjaźnie są zawierane poprzez zapytanie: "Czy chciałbyś/chciałabyś zostać moim przyjacielem" lub w inny podobny sposób, czasem towarzyszą temu obietnice i przysięgi. Coraz rzadziej spotykana jest formuła braterstwa krwi. Przyjaźń, miłość, troska i udział w losach innych nie są czymś przypadkowym, lecz absolutnie niezbędnym dla duchowej dojrzałości i szczęścia. Jeśli ktoś nie może nawiązać i utrzymywać przyjaźni, to taki brak może mieć swoje źródło w chorobie o charakterze somatycznym, psychicznym lub duchowym[3].

Z badań wynika również, że przyjaźń może mieć tło genetyczne: najsilniejsze więzy łączą nas z ludźmi genetycznie do nas podobnymi[4]. Może to jednocześnie tłumaczyć istnienie uprzedzeń rasowych i innych form ksenofobii.

Sam akt nawiązywania przyjaźni ma również podłoże biologiczne – jest ściśle związany z tzw. pierwszym wrażeniem. Z badań wynika, że nieświadomą decyzję o chęci bliższego poznania danej osoby podejmujemy w ciągu zaledwie 10 minut od pierwszego z nią kontaktu[5].

Według Arystotelesa, jedna z cnót[6], chociaż, w przeciwieństwie do cnót kardynalnych, nie jest ona cnotą normatywną. Filozof ten twierdzi także, że istnieje kilka rodzajów przyjaźni: idealna (teleia philia, będąca wartością samą w sobie), oraz takie, z których każda ma spełniać pewien cel (przyjemność lub użyteczność).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. "Journal of Consumer Research" [1]
  2. "Personal Relationships" [2]
  3. Jutta Burggraf Antropologiczne podstawy medycyny: antropologia chrześcijańska w Etyka w medycynie. Ujęcie interdyscyplinarne - red. Miguel Angel Monge, wyd. Medipage, Warszawa 2012, s. 28 ​ISBN 978-83-61104-65-0
  4. "Psychological Science" [3]
  5. "Journal of Social and Personal Relationships" [4]
  6. Etyka nikomachejska, VIII, 1155a2

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Wright: Moralne zwierzę : dlaczego jesteśmy tacy, a nie inni : psychologia ewolucyjna a życie codzienne. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2004. ISBN 83-7337-634-8. OCLC 67116936. (pol.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]