Pseudobazylika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pseudobazylika - przekrój przez nawy katedry w Poitiers.
Wnętrze kościoła św. Jana w Kwidzynie

Pseudobazylika – typ kościoła, w którym nawa główna jest wyższa od naw bocznych, ale w przeciwieństwie do bazyliki kościół taki nie posiada okien w ścianach nawy głównej ponad rzędami podpór (kolumn lub filarów).[1] Nawa główna doświetlana jest pośrednio, oknami umieszczonymi w ścianach naw bocznych. Możliwe sposoby przekrycia kościoła pseudobazylikowego to jeden wspólny dach nad trzema nawami lub dach dwuspadowy nad nawą główną i dachy pulpitowe nad bocznymi (podobnie jak w bazylice).

Typologia[edytuj | edytuj kod]

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Polska[edytuj | edytuj kod]

Austria[edytuj | edytuj kod]

Czechy[edytuj | edytuj kod]

Francja[edytuj | edytuj kod]

Hiszpania[edytuj | edytuj kod]

Niemcy[edytuj | edytuj kod]

Włochy[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia sztuki. t.19 Słownik terminów artystycznych i architktonicznych. Warszawa: Biblioteka Gazety Wyborczej (licencja wydawnictwo PWN), 2011, s. 39. ISBN 978-83-62095-59-9.