Quilombo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dawne quilombo Curiaú w stanie Amapá

Quilombo – osada zakładana przez zbiegłych niewolników murzyńskich (maronów) na terenie Brazylii, w czasach kolonialnych[1].

Ulokowane były w trudno dostępnych miejscach, w głębi lądu, zwykle zamieszkane przez niewielką społeczność, liczącą kilkadziesiąt osób. Utrzymywały się głównie z rolnictwa i rozbójnictwa. Największa z nich, Quilombo dos Palmares rozrosła się do 20 000 mieszkańców w 1690 roku[1].

Szacuje się, że w XVII i XVIII wieku na terenie całego kraju istniało ponad 5000 tego typu społeczności. Ponad 3500 przetrwało do dnia dzisiejszego. Do uchwalenia konstytucji z 1988 roku, w której uznano prawa własności ziemskiej tych społeczności, miały one charakter nieformalny[2].

Nazwa quilombo wywodzi się z języka kimbundu, używanego w Angoli, w którym słowo kilombo oznacza obóz wojskowy bądź schronisko dla podróżnych[3].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Quilombo (ang.). Britannica.com. [dostęp 2020-12-05].
  2. Donna Bowater: Brazil's quilombos, founded by escaped slaves, offer a window to the past (ang.). Al Jazeera America, 20-09-2014. [dostęp 2020-12-05].
  3. Quilombo (ang.). Lexico.com. [dostęp 2020-12-05].