Równanie Fishera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Równanie Fishera (równanie wymiany, równanie ilościowe) – ilościowa teoria pieniądza sformułowana przez amerykańskiego ekonomistę Irvinga Fishera przyjmująca postać:

M \cdot V = P \cdot Y,

gdzie:

  • Mpodaż pieniądza w gospodarce,
  • V – prędkość obrotu pieniądza,
  • P – poziom cen,
  • Y – realny produkt, czyli PKB.

Z równania wynika, że iloczyn ilości pieniądza w gospodarce (M), i prędkości obiegu pieniądza w tej gospodarce (V), równa się iloczynowi poziomu cen (P), i wielkości produkcji (Y), czyli w równaniu przyrównuje się ilość pieniądza do wartości produkcji. Jeśli więc zwiększyłaby się podaż pieniądza, to przy nie zmieniającej się szybko prędkości obrotu pieniądza i wielkości produkcji, zareaguje poziom cen i w gospodarce pojawi się inflacja.

Ponadto Fisher zajął się analizą dotyczącą zachowania się stóp procentowych w reakcji na zmiany poziomu cen. Podkreślał znaczenie rozróżniania nominalnej, i, oraz realnej stopy procentowej (r). Dla gospodarek z wysoką inflacją w okresie t określił zależność między obu stopami za pomocą wzoru:

1+r_t = \frac{1+i_t}{1+\pi_t}

gdzie:

  • rt oznacza realną stopę zwrotu z okresu t do okresu t+1,
  • it oznacza nominalną stopę zwrotu,
  • πt - inflację pomiędzy okresami t oraz t+1.

Równanie to nosi nazwę pełnego równania Fishera. Na ogół wielkości te są małymi ułamkami i dlatego dobrym przybliżeniem tej relacji jest tzw. uproszczone równanie Fishera przyjmujące postać (dla krajów z niską inflacją):

r_t \approx i_t - \pi_t

Zależność między obu stopami procentowymi jest ważna, gdyż ludzie ulegają iluzji pieniądza i nie zawsze znają zmieniającą się w czasie wartość pieniądza.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mankiw Gregory, Mark P. Taylor, Makroekonomia, PWE, Warszawa 2009