Rafael de Nogales Mendez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rafael de Nogales Méndez

Rafael de Nogales Méndez (ur. 14 października 1879 w San Cristóbal, zm. 10 lipca 1936 w Panamie) – wenezuelski oficer[1], generał major Armii Imperium Osmańskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z bogatej rodziny. Kształcił się w Europie, gdzie nauczył się kilku języków obcych. Brał udział w wojnie amerykańsko-hiszpańskiej (1898), w powstaniu przeciwko liberalnym rządom Wenezueli (1902) i w wojnie rosyjsko-japońskiej (1905). Podczas I wojny światowej otrzymał stopień majora w żandarmerii. Niechętnie uczestniczył w zabijaniu ormiańskich chrześcijan. Wspomnienia z ludobójstwa Ormian opisał w książce Four Years Under the Crescent. Odznaczony pruskim Krzyżem Żelaznym[2] I i II klasy oraz tureckimi Medalem Wojennym i Orderem Medżydów II klasy[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]