Ramzes XIII

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ramzes XIII – postać literacka, główny i tytułowy bohater powieści Bolesława Prusa Faraon.

Był synem egipskiego faraona Ramzesa XII i królowej Nikotris (postacie fikcyjne), następcą tronu. Utalentowany wojskowo, zwolennik reformy państwa, które w owym czasie było w złym stanie gospodarczym i militarnym. Jednocześnie zwolennik wojny z Asyrią. W tym ostatnim dążeniu napotkał zdecydowany opór kapłanów egipskich.

Doprowadziło to do stopniowej eskalacji konfliktu, który wzmógł się po objęciu przez Ramzesa XIII tronu w bardzo młodym wieku (około 22 lat). Dodatkowym źródłem napięć stało się żądanie faraona, by świątynie finansowały reformy państwa i wojnę. Eskalacja konfliktu doprowadziła też do powstania animozji osobistych między Ramzesem XIII a czołowymi kapłanami i do stopniowego zwątpienia władcy w istnienie bogów. Faraon zainicjował bunt ludu przeciwko kapłanom oraz wsparł ten bunt wojskami. Jednakże umiejętne wykorzystanie przez kapłanów wiedzy astronomicznej, o nadchodzącym zaćmieniu Słońca, spowodowało, że apogeum buntu zbiegło się z zaćmieniem, co spowodowało ogólną panikę szturmujących świątynie i następnie skruchę tłumu. Efektem tego był upadek powstania. Sam faraon zginął z rąk swojego sobowtóra, Greka Lykona.

W powieści przedstawia się Ramzesa XIII jako inteligentnego, zdolnego i wrażliwego człowieka, lecz także popędliwego i niedoświadczonego w rządzeniu. Również większość czołowych oponentów faraona przedstawiona jest jako ludzie kierujący się interesem państwa, choć rozumiejący go odmiennie niż młody władca.

W wyreżyserowanym przez Jerzego Kawalerowicza filmie Faraon w rolę Ramzesa XIII wcielił się Jerzy Zelnik.

Ostatnim historycznym monarchą o tym imieniu był Ramzes XI.