Rayton Fissore Magnum 4x4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rayton Fissore Magnum 4x4
Ilustracja
Rayton Fissore Magnum 4x4 2.5 Turbodiesel model na rok 1986
Inne nazwy Laforza
Producent Rayton Fissore
Okres produkcji 1985-2003
Dane techniczne
Segment luksusowy SUV
Typy nadwozia 4-drzwiowy SUV
Skrzynia biegów 4-biegowa automatyczna[1]
5-biegowa manualna[2]
Napęd AWD
Długość 4570 mm[2]
Szerokość 2010 mm[2]
Wysokość 1887 mm[3]
Rozstaw osi 2700 mm[2]
Masa własna 2230 kg[3]
Ładowność 650 kg[3]
Laforza V8 5.0 z 1989 roku
Laforza V8 5.0 z 1989 roku

Rayton Fissore Magnum 4x4 − luksusowy 4-drzwiowy samochód sportowo-użytkowy z napędem AWD produkowany od końca 1985 roku[4]. Powstał jako konkurent dla Range Rovera i najlepiej wyposażonych wersji Chevroleta Suburban[1]. Po raz pierwszy pojazd został zaprezentowany w lipcu 1984 roku[5]. Nadwozie zaprojektował Tom Tjardaa[6]. Samochód powstał na bazie skróconej i obniżonej ramy pochodzącej z będącego wówczas w fazie projektowania terenowego modelu wojskowego Iveco "40 PM 10". W pierwszych prototypach Magnum montowano turbodoładowaną jednostkę wysokoprężną pochodzącą z modelu Turbodaily, ostatecznie zdecydowano się jednak na podobny silnik Sofim o pojemności 2445 cm³ – było to główne źródło napędu większości wyprodukowanych modeli Magnum 4x4[7]. Dyferencjał przedni jak i tylny oraz układy hamulcowy i zawieszenia przejęto z ciężarówki Iveco, opartej na modelu Iveco Daily z napędem AWD[7].

Oprócz wysokoprężnego silnika Sofim, dostępne były także silniki Fiata/Lancii Abarth (R4 z doładowaniem mechanicznym) oraz Alfy Romeo (V6 2.5). Wersja V6 nosiła nazwę Magnum VIP[5]. Podczas Targów Motoryzacyjnych w Turynie w 1988 roku zaprezentowano odświeżoną wersję modelu, jednostki Fiata i Alfy Romeo zastąpiono wysokoprężnymi VM Motori, dodano także do oferty silnik R6 BMW M30B34[8]. Początkowo silnik VM miał pojemność 2,4 l, w późniejszym czasie zastosowano większy motor 2.5[9].

W Stanach Zjednoczonych pojazd sprzedawany był od 1989 roku pod nazwą Laforza. Nadwozie pojazdu montowane było we Włoszech, następnie wysyłane było do Stanów Zjednoczonych, gdzie uzupełniano je w silniki, początkowo były to benzynowe jednostki V8 5.0 Windsor Forda zblokowane z 4-biegową automatyczną skrzynią biegów[1]. Pierwsza seria nie odniosła w USA większego sukcesu, w 1993 roku Dave Hops zakupił pozostałe 50 egzemplarzy od poprzedniego dystrybutora, po czym wznowił sprzedaż pod nazwą LaForza GT[10][6]. Moc silnika wynosiła około 225 KM, opcjonalnie dostępna była wersja z doładowaniem mechanicznym, moc wzrastała wówczas do 300 KM[6]. Produkcję modelu zakończono w 2003 roku[9].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

Wersja Silnik: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max:
Silniki benzynowe:
R4 2.0 Abarth[7] R4 2,0 l (1995 cm³), doładowanie mechaniczne Volumex 138 KM (101 kW) przy 5500 obr./min 205 Nm przy 3000 obr./min b/d 155 km/h
V6 2.5
Alfa Romeo
[7]
V6 2,5 l (2492 cm³) 160 KM (118 kW) przy 5600 obr./min 206 Nm przy 4400 obr./min b/d 168 km/h
R6 3.5
BMW M30B34
[2]
R6 3,4 l (3430 cm³) 211 KM (155 kW) przy 5700 obr./min 315 N•m przy 4000 obr./min b/d 170 km/h
V8 5.0[6] V8 4,9 l (4942 cm³) OHV 225-300 KM b/d ~8,1 s b/d
Silniki wysokoprężne:
R4 2.5 TD
SOFIM
[7]
R4 2,4 l (2445 cm³), turbo 92 KM (66 kW) przy 4000 obr./min 196 Nm przy 2200 obr./min b/d 145 km/h
R4 2.4 VM
HR492HT
R4 2,4 l (2393 cm³), turbo 110 KM (80 kW) przy 4200 obr./min 252 Nm przy 2400 obr./min b/d 150 km/h
R4 2.5 VM
HR425CLI
R4 2,5 l (2498 cm³), turbo 120 KM (88 kW) przy 4200 obr./min 258 Nm przy 2500 obr./min b/d 156 km/h

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e 1987 Rayton Fissore Magnum 3.5 specifications & performance data review (ang.). automobile-catalog.com. [dostęp 2014-01-06].
  2. a b c Encyklopedia samochodów terenowych. Jiří Fiala. Warszawa: Bellona, 2010, s. 89. ISBN 978-83-11-11912-3.
  3. Automobile Quarterly, Tom 38, Wydanie 4, s.46
  4. a b Automobil Revue 1987. T. 82. Brno, Szwajcaria: Hallwag AG, 5 marca, 1987, s. 481-482. ISBN 3-444-00458-3. (niem.)
  5. a b c d Matt Stone: LaForza! - Truck & Suv Trends (ang.). motortrend.com, maj 2000. [dostęp 2014-01-06].
  6. a b c d e Anteprima: Il ≪militare≫ lascia la divisa per andare fuoristrada. „Quattroruote”. 29 (342), s. 77–78, kwiecień 1984. Mediolan, Włochy: Editoriale Domus (wł.). 
  7. Salon: Toutes les Voitures du Monde 89/90. „l'Auto Journal”, September, 1989. Paris: Homme N°1 (fr.). 
  8. a b Claudio Pavanello: Rayton Fissore Magnum (wł.). automoto.it, 2012-09-14. [dostęp 2014-01-06].
  9. James Mackintosh: Sunday eBay Wouldya: LaForza GT (ang.). carthrottle.com, 2013. [dostęp 2014-01-06].