Zamieszki ery Heiji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Rebelia Heiji (1160))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zamieszki ery Heiji
Konflikty okresu Heian
Ilustracja
Atak na pałac Sanjō
Czas 1160
Miejsce Kioto
Terytorium Japonia
Wynik Zwycięstwo rodu Taira
Strony konfliktu
Ród Taira Ród Minamoto
Dowódcy
Kiyomori Taira
Shigemori Taira
Nobuyori Fujiwara †
Yoshitomo Minamoto †
Yoshihira Minamoto †
Yoritomo Minamoto
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane

Zamieszki ery Heiji (jap. 平治の乱 Heiji no ran?) – miały miejsce w roku 1160 w Japonii i była kontynuacją zamieszek ery Hōgen z roku 1156. Powodem konfliktu był spór o władzę pomiędzy rywalizującymi ze sobą klanami Minamoto i Taira.

W wyniku zamieszek Hōgen najpotężniejsze rody w Japonii: Minamoto i Taira zwiększyły znacznie swoje wpływy na dworze cesarskim. Z biegiem czasu stosunki pomiędzy klanami wyraźnie się pogorszyły. W roku 1158 członkowie rodu Taira zawiązali sojusz z byłym cesarzem Go-Shirakawą. W tym czasie Go-Shirakawa pędził żywot mnicha w jednym z klasztorów, powierzając rządy swojemu synowi Nijō.

Na początku 1160 r. stojący na czele rodu Tairów - Kiyomori Taira opuścił Kioto, wybierając się wraz ze swoją rodziną na pielgrzymkę. Wyjazd Tairy umożliwił głównym jego oponentom z rodów Fujiwara oraz Minamoto przygotowania do rebelii. Dnia 19 stycznia 1160 r. rozpoczęło się oblężenie pałacu Sanjō. 5 lutego zwolennicy Nobuyoriego Fujiwary i Yoshitomo Minamoto uprowadzili cesarza Go-Shirakawę, osadzając go w areszcie domowym. Po tych wydarzeniach Nobuyori ogłosił się kanclerzem. Po zajęciu miasta Minamoto rozpoczęli przygotowania do odparcia spodziewanego ataku sił powracającego Kiyomoriego.

Po powrocie w rejon Kioto Kiyomori wezwał przeciwnika do kapitulacji. W międzyczasie pozyskał sobie przychylność uwięzionego Go-Shirakawy oraz jego syna Nijō. Atak rozpoczął najstarszy syn Kiyomoriego – Shigemori Taira, który na czele 3000 konnych wojowników podjął szturm na pałac cesarski, gdzie bronili się Yoshitomo i Nobuyori. Widok nadciągającego przeciwnika wyraźnie przestraszył Nobuyoriego, który uciekł z pałacu. Odwagą popisał się za to Yoshihira najstarszy syn Yoshitomo, który bronił się dzielnie, wypierając wroga z rejonu pałacu cesarskiego.

Po nieudanym ataku Taira wycofali się. Wówczas to Minamoto ufni w swoje siły opuścili pałac, ścigając uchodzącego przeciwnika. Był to błąd, gdyż pozbawiony obrony pałac szybko dostał się w ręce kolejnych oddziałów rodu Taira. W tej sytuacji oddziały Minamoto zostały odcięte od miasta. Nie mogąc wrócić do pałacu wyruszyli w rejon Rokuhary, gdzie zaatakowali bazę Kiyomoriego. Doszło tam do gwałtownej bitwy zakończonej odwrotem sił Minamoto. W walkach z Tairami polegli obaj najstarsi synowie Yoshitomo oraz sam Nobuyori. Go-Shirakawa został uwolniony. Yoshitomo udało się zbiec z Kioto. W trakcie ucieczki został on jednak zdradzony przez jednego ze swoich ludzi i zabity.

Pozostały przy życiu syn Yoshitomo, Yoritomo Minamoto, został wygnany. Po zwycięstwie Kiyomori utworzył pierwszy, zdominowany całkowicie przez samurajów rząd, na czele którego stanął osobiście.


Bibliografia[edytuj]

  • Tubielewicz, Jolanta, Historia Japonii, Zakład Naukowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław 1984, ​ISBN 83-04-01486-6
  • Sansom, George (1958), A History of Japan to 1334, Stanford, California: Stanford University Press
  • Kitagawa, Hiroshi and Bruce T. Tsuchida (1975), The Tale of the Heike, Tokyo: University of Tokyo Press, OCLC 262297615
  • Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon (1959), The Imperial House of Japan, Kyoto: Ponsonby Memorial Society, OCLC 194887